แม้จะเพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก แต่ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวก็รู้สึกชื่นชอบเซียนห่านไห่อย่างมากนี่แหละคือท่วงท่าของผู้อาวุโสเมื่อเซียนห่านไห่บอกว่าจะช่วยลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวสักครั้งอวี้จือเดิมทีคิดจะเตือนเซียนห่านไห่ แต่ลู่หยางทั้งสองรู้จักมารยาทดีเกินไป รีบขอบคุณเร็วมาก นางจึงไม่สะดวกจะแทรกขึ้นมาเซียนบรรพกาลพักอยู่กับเซียนห่านไห่ชั่วคราว อวี้จือกล่าวอำลาผู้อาวุโสทั้งสอง พาลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวกลับไปยังยอดเขาของแต่ละคน“พวกเจ้าทั้งสองจงตั้งใจบำเพ็ญ”“น้อมรับคำสั่ง”……สี่เดือนผ่านไป เหลือเวลาอีกไม่ถึงเดือนก็จะถึงวันที่สองเดือนสองศิษย์ที่ออกไปปฏิบัติภารกิจทยอยกลับมา ไต้ปู้ฟานมองรายงานภารกิจที่กองซ้อนกัน พยักหน้าหลายครั้ง รู้สึกพอใจมาก แสดงว่าคนธรรมดาส่วนใหญ่ที่เขาคัดเลือกมีความประพฤติผ่านเกณฑ์
บนหินดาบ ลู่หยางนั่งขัดสมาธิแบบห้าใจสู่สวรรค์ คมกระบี่ภายในถูกกลั่นให้บริสุทธิ์ กระบี่ชิงเฟิงและกระบี่เมิ่งเยว่ กระบี่เจ็ดดาวรวมถึงสระล้างกระบี่อันโดดเด่น ทั้งหมดลอยล้อมรอบตัวลู่หยางปกป้องเขาทุกลมหายใจเข้าออก อากาศบริสุทธิ์หมุนเวียนภายในร่างกายพุ่งทะลุจุดพิเศษและพันธนาการของร่างกาย ทำให้ลู่หยางเปรียบเสมือนมังกรที่หลับใหลอยู่ในห้วงลึก ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า โผบินในนภา!ฮู้——ลู่หยางพ่นลมเสีย นี่คือสิ่งสกปรกในร่างกาย ลมเสียกลายเป็นคมกระบี่ พุ่งออกไปทันที จากนั้นต้นไม้ใหญ่มากมายถูกตัดขาดครึ่งตัวล้มลงต่อเนื่อง
