้งแคว้นต้าเซี่ยมีสิ่งนี้หรือ?” จอมเทพกวนฉีดูเหมือนจะค้นพบความจริงสำคัญบางอย่าง“ใช่แล้ว และทุกร้านก็มีคนมากมายขนาดนี้” เถาทิ่งเฟิงชี้ไปที่ผู้คนมากมายในร้านจอมเทพกวนฉีรู้สึกใจสั่นเล็กน้อย เงินที่เถาทิ่งเฟิงจ่ายค่าตั๋วคูณด้วยจำนวนคนในร้าน แล้วคูณด้วยจำนวนร้านทั่วทั้งทวีปใหญ่คำนวณคร่าวๆ แค่สี่เดือนก็สามารถทำเงินได้เท่ากับที่เขาหาได้ทั้งชีวิตแล้ว!ผู้สร้างภาพมายาพยับแดดคนนั้นตอนนี้หาเงินได้มากแค่ไหน?คงพอซื้อชีวิตของผู้มีพลังขั้นรวมร่างได้หลายคนทีเดียว!จอมเทพกวนฉีสั่นเทาเล็กน้อย อยากย้อนเวลากลับไปที่แคว้นต้าเฉียน แล้วใช้วิธีนี้หาเงินบ้าง
หากเขามีลิ่นซือมากมายขนาดนี้ คงได้บรรลุขั้นข้ามพิบัติไปนานแล้ว ยังต้องหลับใหลมาจนถึงทุกวันนี้ ทั้งปล้นสะดมและถูกไล่ล่าอีกด้วยหรือ?เถาทิ่งเฟิงฉีกตั๋ว กำแพงกำบังใต้เท้าเริ่มทำงาน เขาปล่อยจิตว่างเปล่า เข้าสู่ภาพมายาสิ่งแรกที่ปรากฏต่อสายตาคือผู้บำเพ็ญหนุ่มรูปงามผู้หนึ่ง มือซ้ายถือไม้เสียบเนื้อย่าง มือขวาก็ถือไม้เสียบเนื้อย่างอีกอัน ข้างๆ เขายังมีคนกำลังย่างเนื้ออยู่ ผู้บำเพ็ญกินเนื้อย่างไปหนึ่งไม้ กล้องซูมเข้าไป ทำให้เห็นชัดถึงน ้าเนื้อที่ฉ ่าอยู่ในเนื้อย่างผู้บำเพ็ญกินจนปากเปื้อนน ้ามัน ร้อง “ว้าว” อย่างเกินจริง แล้วชูนิ้วหัวแม่มือ: “ร้านเนื้อย่าง ‘มาอีกครั้ง’ อร่อยจริงๆ!”จอมเทพกวนฉี: “……”นี่มันอะไรกัน?《ลิขิตอมตะ》เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการเรื่องราวของ《ลิขิต
