ต่ความอยากรู้อยากเห็นมีมากกว่า จึงตัดสินใจเดินเข้าไปดูสักหน่อย“เป็นคน!” ในที่สุดเถาถิงเฟิงก็เห็นว่าสิ่งที่ตกลงมาคืออะไร เป็นผู้บำเพ็ญคนหนึ่ง ซึ่งบาดเจ็บสาหัสมาก หายใจเข้าได้แต่หายใจออกไม่ได้ผู้บำเพ็ญที่บาดเจ็บเห็นมีคนเข้ามาใกล้ ก็รู้สึกตื่นตระหนกไปชั่วขณะ แต่เมื่อพบว่าเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีอันตราย จึงคลายความกังวลต่อมาเขาก็นึกขึ้นได้ว่า ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญหรือคนธรรมดาต่อให้อีกฝ่ายมีเจตนาร้ายต่อเขา จะทำอะไรได้? อาการบาดเจ็บของเขาไม่อาจฟื้นฟูได้แล้ว ไม่ต้องรอให้ใครลงมือ เขาก็จะตายอยู่ดี“ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม?” เถาถิงเฟิงค่อยๆ เข้าไปใกล้ผู้บำเพ็ญที่บาดเจ็บ ชัดเจนว่าอีกฝ่ายไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดี
ผู้บำเพ็ญที่บาดเจ็บหัวเราะอย่างขมขื่น “ไม่คิดว่าข้า จอมเทพกวนฉีที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาทั้งชีวิต แต่เมื่อใกล้ตาย กลับได้พบเจ้าหนุ่มเช่นเจ้า”“ข้าคำนวณมาคำนวณไป สุดท้ายก็ยังคำนวณไม่เท่าโชคชะตา”“จอมเทพกวนฉีหรือ?” ลู่หยางพึมพำเบาๆ ตามความทรงจำของเขา ในยุคแคว้นต้าเฉียนน่าจะมีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างผู้หนึ่งชื่อนี้“ช่างเถอะ ดูเหมือนชีวิตนี้ข้าคงไม่มีวาสนากับสิ่งนี้” เวลานี้เองเถาถิงเฟิงจึงสังเกตเห็นว่าจอมเทพกวนฉีกำลังเอามือกุมกล่องไม้ไว้แนบอก“สิ่งนี้มีชื่อว่าจักจั่นลอกคราบ เป็นสิ่งที่ข้าแย่งชิงมาจากคู่ต่อสู้ที่แสนยากเย็น ต้องแลกด้วยการเสียสละอย่างใหญ่หลวง ไม่คิดว่าสุดท้ายแล้วจะต้องมาเป็นประโยชน์แก่เจ้าห
