เมิ่งจิ่งโจวที่ก ำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเมื่อได้ยินค ำพูดของลู่หยำง ก็สงบลงทันที จัดเสื้อผ้ำที่ไม่ได้ยับเลยสักนิด“พูดเหลวไหล ใครอิจฉำเด็กคนนี้กัน”“ข้ำแค่เห็นว่ำเขำมีโชครักแรงเกินไป อำจพัฒนำเป็นภัยพิบัติจำกควำมรัก ก็เป็นห่วงเท่ำนั้น”ลู่หยำงพยักหน้ำ แกล้งท ำเป็นเชื่อค ำพูดไร้สำระของเมิ่งจิ่งโจว“แต่ท่ำนบอกว่ำเขำโดนค ำสำป เรื่องนี้เป็นอย่ำงไร?”เมิ่งจิ่งโจวเคยถูกค ำสำปย้อนกลับ เดินทำงไกลไปยังแคว้นหวงเพื่อหำวิธีแก้ไข รู้ว่ำกำรจัดกำรกับค ำสำปยุ่งยำกแค่ไหนลู่หยำงหันไปถำมเซียนอมตะ: “เซียนน้อย ช่วยเล่ำรำยละเอียดหน่อย?”“เป็นค ำสำปง่ำยๆ กระทั่งผู้บ ำเพ็ญก็ยังไม่ได้รับผลกระทบ เพียงแค่ท ำให้สตรีหนุ่มสำวที่เข้ำใกล้เขำหัวใจเต้นเร็ว หำกเป็นเช่นนี้นำนๆก็จะเป็นโรคหัวใจ”“ตอนนี้ปัญหำยังไม่ใหญ่ ยังไม่ถึงขั้นเป็นโรค แต่เวลำนำนไปก็จะเกิดปัญหำแน่นอน”“รู้ไหมว่ำใครท ำ?”
“ไม่ชัดเจน”“มีวิธีแก้ค ำสำปไหม?”“เรื่องนี้ง่ำย ข้ำจ ำได้ว่ำในแผ่นหยกประจ ำตัวของเจ้ำมีดินปลำสวำท ก้อนวิเศษไม้ ไม้ไผ่พันลวดลำย… แค่เอำสิ่งเหล่ำนี้มำผสมตำมสัดส่วน ปรุงเป็นยำลูกกลอน ก็สำมำรถแก้ค ำสำปได้”ต่ำงจำกค ำสำปย้อนกลับที่เมิ่งจิ่งโจวเจอครั้งก่อน ค ำสำปครั้งนั้นระดับสูงเกินไป เซียนอมตะไม่ถนัดด้ำนนี้ คิดได้แค่วิชำแกล้งตำย แต่ครั้งนี้ต่ำงกัน ส ำหรับเซียนอมตะ นี่เป็นเพียงค ำสำประดับเริ่มต้น เคยเจอหลำยครั้งในยุคโบรำณ จัดกำรได้อย่ำงคล่องแคล่ว“ปรุง
