นร่ำงเสน่ห์ของเซียน อนำคตจะต้องก่อควำมวุ่นวำยให้ประเทศ ไม่ควรมีกำรติดต่อมำกเกินไป“ไม่… ไม่เป็นไร” ซูสือรู้สึกว่ำตอนที่กู๋จวินเย่ชนนำง เหมือนถูกรถม้ำพุ่งชน ตอนนี้นำงยังมึนงง
แม้นำงจะสร้ำงควำมวุ่นวำยให้ประเทศในอนำคต แต่ก็เป็นคนที่ตนชนล้ม กู๋จวินเย่จึงมีน ้ำใจช่วยพยุงซูสือขึ้น“ขอบคุณพี่ชำยจวินเย่”กู๋จวินเย่ขมวดคิ้วแก้ไข: “หญิงชำยต้องมีระยะห่ำง ระหว่ำงเจ้ำกับข้ำไม่มีควำมสัมพันธ์มำกนัก ไม่ควรเรียกสนิทสนมเช่นนั้น”“อีกอย่ำง ผลกำรเรียนของเจ้ำแย่เกินไป มำรดำสอนข้ำตั้งแต่เด็กว่ำไม่ควรคบกับคนที่ผลกำรเรียนแย่เกินไป”ซูสือ: “…”ด้วยควำมรู้สึกผิด กู๋จวินเย่พำซูสือไปส่งที่ส ำนักไป่ลู่ แก้มของซูสือแดงระเรื่อ เด็กชำยในส ำนักไป่ลู่เห็นภำพนี้ ก็เกิดควำมอิจฉำเด็กหญิงก็เช่นกันแต่ก็มีเพื่อนนักเรียนบำงคนคิดว่ำพวกเขำคู่ควรกัน เหมือนสวรรค์ลิขิตซูสือแอบเงยหน้ำมองปฏิกิริยำของกู๋จวินเย่ กู๋จวินเย่สังเกตเห็นว่ำซูสือก ำลังมองเขำ แอบขมวดคิ้ว นี่ซูสือเห็นว่ำในตำของเขำมีสัตว์กลืนฟ้ำถูกผนึกอยู่หรือ?อำจำรย์สอนหนังสือถือไม้บรรทัดเหล็กและต ำรำขึ้นเวที เริ่มกำรเรียนวันนี้
ส ำนักไป่ลู่ส่งเสริมให้ไม่เพียงแต่เรียนต ำรำอย่ำงเดียว ยังต้องเสริมสร้ำงร่ำงกำยด้วย หลังสอนไปหนึ่งเค่อ ก็ให้นักเรียนวิ่งรอบส ำนักไป่ลู่หลังวิ่งเสร็จ สีหน้ำของซูสือเปลี่ยนไป“ศิษย์น้องซูสือ เป็นอะไร?”“ก ำไลหยกที่พ่อให้มำหำยไป! เมื่อกี้ตอนวิ่ง ข้ำหนีบไว้ใน
