ยวอ้อมค้อมขนาดนี้!”“เจ้าไร้ยางอาย!”“เจ้าหน้าด้าน!”ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสองคนทะเลาะกันด้วยวาจา ต่อสู้กันด้วยสายตา พื้นที่ราวกับจะแข็งค้าง ทำให้ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวหวาดกลัวเกรงว่าจะเกิดการต่อสู้หากพวกเขาสู้กัน คนแรกที่จะซวยก็คือพวกเขาสองคนลู่หยางเคยอ่านข้อมูลเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสองคนนี้ตอนที่เป็นเจ้าสำนักผู้รักษาการแทนของเจ้าสำนักผู้รักษาการแทนผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติทั้งสองคนนี้อยู่ในยุคเดียวกัน รู้จักกันตั้งแต่เด็ก เป็นคู่ชายหญิงที่เติบโตมาด้วยกัน ยังมีคำลือว่าทั้งสองผูกนัดหมายกันตั้งแต่เยาว์วัย ตระกูลของผู้อาวุโสไร้ขอบเขตเสื่อมลง
ตระกูลของผู้อาวุโสเชียนเฉียวขอถอนหมั้น ทั้งสองจึงไม่ได้แต่งงานกันไม่ว่าคำลือนี้จะจริงหรือไม่ สรุปแล้วหลังจากทั้งสองเข้าร่วมสำนักของตนเองแล้ว ก็แข่งขันกัน ตั้งแต่ขั้นฝึกลมปราณแข่งขันกันจนถึงขั้นข้ามพิบัติ และยังยกระดับสำนักของตนเองให้เป็นสำนักชั้นเลิศไปด้วยในยุคที่พวกเขาอยู่ ทั้งสองคนคืออัจฉริยะที่เจิดจรัสที่สุด คนรุ่นเดียวกันที่เห็นพรสวรรค์ของพวกเขาต่างละอายใจ ไม่กล้าเกิดความคิดแข่งขันไม่ว่าจะเป็นยุคไหน ผู้ที่สามารถบำเพ็ญถึงขั้นข้ามพิบัติได้ล้วนเป็นอัจฉริยะแห่งอัจฉริยะหลังจากกลายเป็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ ทั้งสองมีความภูมิฐานของผู้อาวุโส ไม่ได้ลงมือง่ายๆ เหมือนแต่ก่อน อีกอย่างพวกเขาเป็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ หากลงมือจะเป็นการทำลายล้างทั้ง
