ต่อไปหารือเรื่องที่สอง”“พลังบริสุทธิ์หยางของหลงจิ่งโจวศิษย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งลัทธิสวรรค์นั้นเปี่ยมล้น แม้แต่ร่างเซียนบริสุทธิ์หยางยังสู้ไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าสวรรค์ยุคโบราณต้องมีวิธีการบ่มเพาะพิเศษ”“และข้ายังพบว่าหลงจิ่งโจวและรองประมุขลู่ดูเหมือนจะมีความขัดแย้งใหญ่โต อาจเกี่ยวข้องกับปัญหาผู้สืบทอดของสวรรค์ยุคโบราณ พวกเราสามารถใช้ประโยชน์จากจุดนี้ได้ แอบดึงตัวหลงจิ่งโจวมาเป็นพวก ยุให้เกิดความขัดแย้งภายในลัทธิสวรรค์ พวกเราจะได้ประโยชน์จากตรงนี้!”เฒ่าจารย์ลัทธิเย่าหยางคนหนึ่งสงสัย: “พวกเราจะทำอย่างไรได้?สวรรค์ยุคโบราณทรัพย์สมบัติมากมาย มีเทพถั่วซึ่งเป็นเซียนยุคโบราณ มีบรรพบุรุษตระกูลหงส์ซึ่งเป็นกึ่งเซียนที่เอาชนะโจวเทียนการข่มขู่คงใช้ไม่ได้แน่ การล่อลวงพวกเราก็สู้เขาไม่ได้”
ประมุขชี่ส่ายหน้า: “ท่านเข้าใจผิดไปจุดหนึ่ง ทรัพย์สมบัติมากมายคือสวรรค์ยุคโบราณ ไม่ใช่หลงจิ่งโจว”“ภายในองค์กรใดๆ ล้วนมีปัญหาการจัดสรรทรัพยากรไม่เท่าเทียมกัน ทรัพยากรที่หลงจิ่งโจวได้รับย่อมน้อยกว่ารองประมุข นี่คือโอกาสของพวกเรา”“หากพวกเราทุ่มสุดกำลังของลัทธิช่วยเหลือหลงจิ่งโจว จะแข่งไม่ได้กับทรัพยากรที่สวรรค์ยุคโบราณจัดสรรให้หลงจิ่งโจวหรือ?”“ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราศึกษาวิจัยดวงอาทิตย์มาหลายหมื่นปีผลงานวิจัยมีประโยชน์อย่างมากต่อการบำเพ็ญ ข้าไม่เชื่อว่าหลงจิ่งโจวจะไม่สนใจ”ผู้นำระดับสูงรู้สึกว่าประมุขชี่พูดมีเหตุผลอยู่บ้าง“
