บเย่เสี่ยวไม่ได้ รีบบินขี่สระมำช่วย
พูดจริงแล้ว กำรขับขี่สระน ้ำเร็วกว่ำกำรบินของตัวเองเยอะเลยซื่อฉันชี้ไปที่รูในก ำแพงอีกด้ำนหนึ่ง น ำมือทั้งสองประกบกัน“ถูกศิษย์พี่ลู่หยำงชนปลิวไปแล้ว”ต่อจำกนั้นเมิ่งจิ่งโจวก็เดินผ่ำนก ำแพงอีกด้ำนเข้ำมำ ในมือถือคนหนึ่งคน“ข้ำพอดีเห็นมีคนนอนอยู่บนหลังคำ บำดเจ็บไม่เบำ ดูแล้วยังมีลมหำยใจ คนไหนรู้จักคนนี้ไหม ข้ำเห็นว่ำยังช่วยได้อยู่”“ศิษย์พี่เมิ่งจิ่งโจว ท่ำนนี่คือเย่เสี่ยว เพิ่งถูกศิษย์พี่ลู่หยำงชนปลิวไป”“อ้ำ เขำก็คือเย่เสี่ยว งั้นช่ำงเถอะ ไม่ช่วยแล้ว” เมิ่งจิ่งโจวท ำหน้ำรังเกียจโยนเย่เสี่ยวลงพื้น แถมยังเหยียบสองสำมครั้งด้วยขยะยิ่งนัก ขนำดลู่หยำงยังสู้ได้“ตอนนี้พวกเรำควรท ำอย่ำงไร……”เมิ่งจิ่งโจวยังพูดไม่จบ ก็เห็นแผ่นดินสั่นสะเทือน พี่น้องฝูหลิงล้มลงรำวกับไก่เมำเหล้ำ หลังคำของเรือนแรมถูกยกออกไปโดยตรงควันฝุ่นกระจำย เผยให้เห็นกึ่งเซียนแห่งควำมว่ำงเปล่ำที่ลอยอยู่ในอำกำศด้วยสีหน้ำเฉยเมย วัตถุวิเศษขั้นข้ำมพิบัติมำกมำยลอยอยู่รอบข้ำง ไม่หันมำดูลู่หยำงกับอีกสองคน
เป็นเพียงแค่ผู้บ ำเพ็ญขั้นทำรกแรกก ำเนิดตัวจ้อย ไม่สร้ำงภัยใหญ่เขำยื่นมือชี้หนึ่งครั้ง สร้ำงหยดน ้ำทิพย์หนึ่งหยด หยดลงในปำกของเย่เสี่ยว เย่เสี่ยวฟื้นคืนชีวิตชีวำ บำดแผลหำยเขำมำที่นี่มีจุดประสงค์สองประกำร หนึ่งคือลดผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติของแคว้นต้ำเซี่ย สองคือให้เย่เสี่ยวฝึกฝนมือสังหำรขั้นรวมร่ำงออกมำ
