ูที่มีคู่แค้นชั่วชีวิตหำกไม่มีลูกประค ำ เขำคงส ำเร็จแล้วตั้งแต่นำนแล้ว!“อำมิตำภพุทธ โยมมีสำยตำดี ลูกประค ำไม้จันทน์นั้นข้ำผู้นี้เมื่อครั้งอยู่ในขั้นแก่นทองค ำตอนปลำย มีควำมเข้ำใจบำงอย่ำง ใช้พลังแห่งควำมปรำรถนำหลอมสร้ำงเป็นวัตถุวิเศษ”“พูดเหลือเชื่อ นี่เป็นไปไม่ได้!”เย่เสี่ยวโกรธจัด ฝ่ำยตรงข้ำมหลอมสร้ำงวัตถุวิเศษเมื่อตอนอยู่ขั้นแก่นทองค ำตอนปลำย แต่กลับสำมำรถป้องกันกำรโจมตีของตัวเขำขั้นทำรกแรกก ำเนิดตอนต้นได้หรือ?
“โยมจงสงบเสียงโกรธ ผู้ที่ออกมำบวชไม่พูดเท็จ ข้ำผู้นี้ตั้งแต่ออกมำเดินทำงมีเพียงควำมพ่ำยแพ้หนึ่งครั้งเดียว แพ้แก่ผู้ใดก็ไม่น่ำละอำย”ซื่อฉันพูดควำมจริง เขำแพ้เพียงครั้งเดียวตอนที่ไปท้ำต่อสู้ศิษย์พี่ใหญ่ที่ส ำนักเวิ่นเต๋ำเย่เสี่ยวยิ่งโกรธ เขำเป็นผู้สลำยพลังเริ่มบ ำเพ็ญใหม่ยุคต้ำอวี๋ส ำนักรำตรีทมิฬในยุคต้ำอวี๋ที่ท ำให้ผู้บ ำเพ็ญนับไม่ถ้วนได้ยินแล้วขนหัวลุก จะต่อสู้กับพระน้อยในยุคหลังไม่ได้หรือ!นี่แน่นอนว่ำเป็นกลเม็ดของหัวใจ!“ไอ้พระเวร ข้ำจะให้เจ้ำได้รู้ว่ำกำรท ำให้มือสังหำรโกรธนั้นจะเป็นอย่ำงไร!”ครืน!สระล้ำงกระบี่ยำวสองเมตรกว่ำทะลุผ่ำนก ำแพง เสียบเข้ำมำในโถงทำงเดินของเรือนแรม เย่เสี่ยวรู้สึกถึงพลังปะทะอันมหำศำลมำถึงถูกปะทะจนบินออกไป กระดูกหักหลำยท่อน จำกด้ำนก ำแพงอีกฝำกบินออกไป“เป็นอย่ำงไรบ้ำง สำวน้อยสองคนได้รับบำดเจ็บหรือไม่ เย่เสี่ยวอยู่ที่ไหน?” ลู่หยำงเป็นห่วงว่ำซื่อฉันสู้กั
