ู้!”
คงเย่ว์เห็นเย่เสี่ยวท ำร้ำยนำงไม่ได้ ใจค่อยสบำย ยังดีที่มีวัตถุวิเศษที่หลวงพ่อซื่อฉันให้มำตัวนำงไม่มีปัญญำซื้อวัตถุวิเศษที่สำมำรถป้องกันกำรโจมตีของผู้บ ำเพ็ญขั้นทำรกแรกก ำเนิดเป็นเวลำหนึ่งได้หรอก“ในเมื่อจัดกำรเจ้ำไม่ได้ ถ้ำเช่นนั้นน้องสำวที่อยู่ข้ำงเจ้ำคงจะต้องเดือดร้อนแล้ว!”เย่เสี่ยวเผยรอยยิ้มโหดร้ำย เขำคิดภำพได้แล้วว่ำ หลังจำกเขำฆ่ำฝูหลิงตำย คงเย่ว์จะแสดงสีหน้ำบิดเบี้ยวและเศร้ำโศกอย่ำงไร“น้องสำวรีบหนี!” คงเย่ว์รีบพูด ใช้ร่ำงกำยกั้นไว้ข้ำงหน้ำฝูหลิงป้องกันกำรโจมตีของเย่เสี่ยวไว้หนึ่งครั้งแต่ควำมเร็วในกำรตอบสนองของนำงไกลไม่เท่ำเย่เสี่ยว เย่เสี่ยวแค่วิ่งผ่ำนไป นำงก็ปกป้องฝูหลิงไม่ได้เย่เสี่ยวกลำยเป็นเงำด ำ มำถึงข้ำงหลังฝูหลิง คอของฝูหลิงเปิดโล่งไม่มีกำรป้องกัน เส้นเลือดบนคอเห็นได้ชัดเจนส ำเร็จแล้ว!มือทองยักษ์ปรำกฏขึ้น กระทันหันโผล่ขึ้นมำระหว่ำงเย่เสี่ยวกับฝูหลิง ป้องกันกำรโจมตีอันร้ำยแรงนี้ไว้“โยมช่ำงมีจิตใจอมหิตหนักหนำยิ่งนัก”
กำรโจมตีไม่ส ำเร็จ เย่เสี่ยวรีบถอยกลับ ฝ่ำยตรงข้ำมมีวิทยำยุทธ์ไม่น้อย กำรต่อสู้เผชิญหน้ำอำจจะต้องเสียเปรียบเขำเป็นมือสังหำร สิ่งที่ถนัดคือกำรลอบโจมตี กำรต่อสู้เผชิญหน้ำไม่ใช่จุดแข็ง“อำจำรย์ซื่อฉัน!”พี่น้องทั้งสองเห็นซื่อฉันมำถึง เหมือนเห็นควำมหวังแห่งกำรมีชีวิต ตื่นเต้นเป็นอย่ำงมำก“ไอ้พระเวร ลูกประค ำเป็นของที่เจ้ำให้!”เย่เสี่ยวเห็นซื่อฉัน เหมือนเห็นศัตร
