ำม ก็หยุดกำรสั่นสะเทือนของลูกประค ำไม่ได้ปัง!ปำกลูกประค ำถูกวัตถุวิเศษมำกมำยไม่รู้จบดันออกไปจนเปิดออก กึ่งเซียนแห่งควำมว่ำงเปล่ำหลุดพ้นออกมำได้ส ำเร็จ“ดูเหมือนเจ้ำผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัตินี่ก็ไม่ใช่คนไร้ประโยชน์เสียทีเดียว”กึ่งเซียนแห่งควำมว่ำงเปล่ำร่ำงด ำขลับ ถูกป้องกันด้วยชั้นเกรำะนับไม่ถ้วน เกรำะต่ำงปรักหักพังเหลือแต่รอยแผลเป็น ดูแล้วรู้ว่ำถูกลมปรำณของลมแห่งโชคชะตำหยินและหยำงท ำร้ำยเกรำะชั้นต่อไปลอกออก กึ่งเซียนแห่งควำมว่ำงเปล่ำตัวจริงกลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย
……“ศิษย์พี่ทั้งสอง ข้ำรู้สึกได้ว่ำลูกประค ำปกป้องตัวที่ข้ำให้คงเย่ว์ไว้ถูกใช้แล้ว นำงตกอยู่ในอันตรำย ข้ำไปดูหน่อย” ลู่หยำงได้ยินซื่อฉันส่งเสียงสื่อจิตมำ ตกใจเป็นอย่ำงมำก“ระวังนะ เย่เสี่ยวยังไม่เห็นตัวตลอดมำ เป็นไปได้ว่ำไปฆ่ำคงเย่ว์แล้ว ข้ำกับเมิ่งจิ่งโจวก็รีบไปทำงนั้นเหมือนกัน!”……ลู่หยำงเดำไม่ผิด หลังจำกเย่เสี่ยวหลุดพ้นจำกกำรผูกมัด สิ่งแรกที่เขำท ำคือวิ่งไปที่เรือนแรม ไปฆ่ำคงเย่ว์เขำเคยพูดไว้แล้วว่ำ ผู้หญิงที่เขำจับตำมอง หำกไม่ยอมจ ำนนเขำ ก็ต้องตำย!วำจำเป็นไปดั่งค ำพูด“ฮึๆ วัตถุวิเศษนี่ใครให้เจ้ำมำ!” เย่เสี่ยวเหนื่อยหอบหำยใจแรงคงเย่ว์อยู่ตรงหน้ำ แต่เขำไม่ว่ำจะใช้วิธีใดก็ตำม ก็จะถูกลูกประค ำในอกของคงเย่ว์ป้องกันออกไปผู้สร้ำงวัตถุวิเศษต้องเป็นผู้มีอ ำนำจแข็งแกร่งเป็นอย่ำงมำก พลังไม่อ่อนแอกว่ำตัวเขำเอง!“เจ้ำไม่จ ำเป็นต้องร
