ามฝัน ได้รับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ ให้แขวนภาพเมิ่งจิ่งโจวจับผีไว้บนกำแพง หลังจากนั้นไม่มีผีร้ายมารบกวนในความฝันอีกเลย”“เมิ่งจิ่งโจวกินผีน้อยวันละสามตัว” และอื่นๆ อีกมากมายเมิ่งจิ่งโจวฟังตำนานของตัวเองจบ ใบหน้าบึ้งตึง อะไรกันเนี่ยในพื้นที่จิตวิญญาณ เซียนอมตะร้องเสียงแผ่ว แล้วจิ้มหลังลู่หยาง“เจ้าลองถามสองสาวนี่ดูว่าเคยพบใครมาบ้าง?”“เกิดอะไรขึ้นหรือ?”“มีคนทิ้งร่องรอยความฝันไว้บนตัวพวกนาง และคนผู้นั้นมีวิทยายุทธ์ไม่ธรรมดา ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจ”
ลู่หยางตกใจ ฟังดูไม่เหมือนเรื่องดีเลย จึงรีบถาม“สองท่านพบเจอใครแปลกๆ หรือเรื่องแปลกๆ วันนี้บ้างหรือไม่?”สองสาวฝูเหลิงงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณชายลู่จึงถามเช่นนี้ออกมา“พูดถึงเรื่องนี้ ระหว่างเดินทางกลับหลังจากเจรจาธุรกิจ มีคนหนึ่งเดินมาทางเรา ท่าทางลึกลับ บอกให้พวกเราฝันดี”“คนผู้นั้นหน้าตาเป็นอย่างไร?”“ผอมสูง เหมือนลำไผ่”……“ท่านผู้อาวุโส ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว”เจ้าเมืองหลิวนำตัวสมาชิกทั้งหมดของสำนักราตรีทมิฬออกจากคุกใต้ดิน พร้อมใส่โซ่ตรวนที่สามารถปิดกั้นพลังวิเศษได้ คนเหล่านี้ถูกผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างหลายคนเฝ้าทั้งวันทั้งคืน เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันป้าเยี่ยนพยักหน้าอย่างสงบ กวาดตามองเย่เสี่ยวและคนอื่นๆ ทำให้เย่เสี่ยวรู้สึกขนหัวลุกการที่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติต้องมาควบคุมตัวพวกเขา ช่างเป็นเกียรติเกินไปแล้ว
เจ้าเมืองหลิวสั่งให้ผู้ใต้บัง