ของข้าทำให้ผมร่วงนั้น ข้าก็ไม่เข้าใจนัก ยังไม่ได้วิจัยหลักการให้กระจ่าง ที่ข้าทำได้คือแสดงให้ดูสองสามครั้ง แล้วท่านก็ดูเอาเอง”“เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว”ซื่อฉันรู้วิชาหมัดอรหันต์อยู่แล้ว เขาอยากทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างหมัดอรหันต์ของตระกูลลู่กับหมัดอรหันต์ทั่วไปลู่หยางยืนหยัดมั่นคง ตั้งท่า ร่ายหมัดออกมาแต่ละหมัดล้วนเต็มไปด้วยพลัง ราวกับมีเสียงพุทธธรรมดังก้องแว่วมา นั่นคือสัญลักษณ์ของหมัดอรหันต์ที่ฝึกถึงขั้นสูงสุดซื่อฉันมีสีหน้าเคร่งขรึม สังเกตทุกหมัดทุกเท้าของลู่หยางอย่างละเอียด
ลู่หยางรวบท่า “เป็นอย่างไรบ้าง?”ซื่อฉันส่ายหน้า “อาตมาพรสวรรค์ด้อย ดูไม่ออกถึงความแตกต่าง”“เปลี่ยนคน ข้าแสดงบ้าง”เมิ่งจิ่งโจวอยากให้คนอื่นเรียนรู้หมัดสาปโสด หรือพูดอีกอย่างคือดีที่สุดหากทุกคนเรียนรู้ได้ ยามปะทะกันจะได้ใช้หมัดสาปโสดโต้กัน ทุกคนโสด กลายเป็นโลกในอุดมคติ“หมัดสาปโสดของข้านี้มีที่มาจากรากฐานโสด ไม่แน่ว่าคนนอกจะเรียนรู้ได้หรือไม่ ท่านต้องเตรียมใจไว้”“อาตมาเข้าใจ”เมิ่งจิ่งโจวแสดงหมัดสาปโสด ไม่ต้องพูดถึงผลของวิชาหมัดเพียงแค่พลังของวิชาหมัดก็น่าสะพรึง เป็นวิชาหมัดที่เทียบชั้นหมัดอรหันต์ซื่อฉันขมวดคิ้วแน่น หมัดสาปโสดนั้นเขาพอจะเห็นแนวทางบ้างเป็นวิชาหมัดที่ผนึกสายใยโชคชะตา ต้องอาศัยปฏิภาณไหวพริบเป็นอย่างมากเมื่อร่ายวิชาหมัดจบ เมิ่งจิ่งโจวหายใจไม่ติดขัดแม้แต่น้อย “เป็นอย่างไร?”
“ผนึกสายใยโชคชะตา มีข้อเร
