ี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวใช่หรือไม่?”ลู่หยางเข้าใจอย่างทันทีทันใด นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้นานมาแล้ว เคยมีสมาคมการค้าใช้วิชาเข้าฝันในวงกว้าง เพื่อโฆษณาสมาคมตนเองและขายสินค้า ส่งผลให้สินค้านั้นขายดีเป็นพิเศษต่อมาเรื่องถูกเปิดโปง แคว้นต้าเซี่ยลงโทษสมาคมการค้านั้นจนเกือบล้มละลาย และยังออกกฎหมายโฆษณาเพื่อป้องกันเหตุการณ์ลักษณะนี้ด้วย“เซียนน้อยหมายความว่า คุณหนูตระกูลฉงกำลังตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้หรือ?”“ใช่”ลู่หยางได้รับคำชี้แนะจากเซียน จึงรีบย้ายจิตออกมาทันที
ขณะนี้ซื่อฉันและเมิ่งจิ่งโจวยังคงสนทนาถกเถียงกันว่าวิชาอะไรที่ส่งผลต่อฉงชิงเอ๋อร์ แต่กลับเห็นลู่หยางพูดออกมาอย่างมั่นใจถึงคำตอบที่เพิ่งได้รับ ทำให้ซื่อฉันชื่นชมอย่างยิ่ง“สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ลู่หยาง โยมชิงเอ๋อร์น่าจะได้รับผลกระทบจากวิชาประเภทนี้จริงๆ!”เมิ่งจิ่งโจวมองลู่หยางด้วยหางตา เขารู้ดีว่าลู่หยางมีความสามารถแค่ไหน คำตอบเชิงลึกแบบนี้ฟังแล้วรู้เลยว่าเป็นคำชี้แนะจากเซียนซื่อฉันหันไปถามฉงชิงเอ๋อร์ที่กำลังกินข้าวต้มกินผักดองอยู่“โยมหญิง เจ้าแน่ใจหรือว่าเพิ่งเห็นคังเว่ยเป็นครั้งแรกก็ชอบเขาไม่เคยเห็นเขาที่อื่นมาก่อน เช่น ในความฝัน?”การสนทนาของทั้งสามคนไม่ได้ปิดบัง ฉงชิงเอ๋อร์ได้ยินทั้งหมดขณะดื่มข้าวต้ม เมื่อได้ยินคำถามของซื่อฉัน นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยดูไม่ค่อยมั่นใจ “จำไม่ค่อยได้แล้ว ข้ารู้สึกเหมือนเคยเห็นเขาที่ไหนสักแห่ง แต่พอนึกดีๆ ก็ไม่
