ลูกพี่ เอาอย่างไรดี นั่นมันเรือของสำนักเหมียวอิน!ลูกสมุนทางด้านซ้ายหันไปกระซิบถามชายร่างยักษ์ที่เป็นหัวหน้าด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
หัวหน้าโจรขมวดคิ้วแน่น เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเรือเหาะที่ชนนั้นจะเป็นของสำนักเหมียวอิน
สหายพรต พวกข้าเพียงต้องการตัวเจ้าเด็กนั่น ไม่ได้มีเจตนาจะเป็นศัตรูกับสำนักเหมียวอิน หวังว่าท่านจะไว้หน้าพวกข้าบ้างชายร่างยักษ์ประสานมือคารวะเหมียวฉางอัน
ทว่าบนใบหน้าของเขากลับไร้ซึ่งความหวาดกลัว
เหมียวฉางอันกวาดตามองเพียงแวบเดียว ก็ประเมินระดับพลังของทั้งสามได้ทันที พวกมันล้วนอยู่ในขอบเขตเทพปฐพีขั้นที่เจ็ด
แม้จะไม่มีใครแข็งแกร่งเท่าเหมียวฉางอัน แต่หากทั้งสามร่วมมือกัน ต่อให้เอาชนะนางไม่ได้ แต่การจะหลบหนีเอาตัวรอดย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
พวกมันมั่นใจว่าระดับเจ้าสำนักอย่างเหมียวฉางอัน ย่อมไม่คิดจะผิดใจกับยอดฝีมือระดับเทพปฐพีถึงสามคนเพียงเพราะเรื่องเล็กน้อย และคงจะยอมไว้หน้าพวกมันบ้าง
ได้ยินวาจาของชายร่างยักษ์ ดวงตาของเหมียวฉางอันหรี่ลงเล็กน้อย
หากสังหารพวกมันได้ในคราเดียว นางคงลงมือไปแล้ว แต่หากปล่อยให้พวกมันหนีรอดไปได้ แม้เพียงคนเดียว ย่อมกลายเป็นภัยคุกคามต่อสำนักเหมียวอินในภายภ
