ไม่ต้องหรอก ข้ามาแล้วทันทีที่ชางหยวนตั้งท่าจะไปตาม เสียงของเหมียวฉางอันก็ดังลอยมาแต่ไกล
นางเหาะลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่หนาน ก่อนจะประสานมือคารวะอย่างนอบน้อมท่านผู้อาวุโส บุญคุณที่ท่านมอบวาสนาให้ในครั้งนี้ ผู้น้อยจะจดจำไปชั่วชีวิต
โอ้ย… เรื่องเล็กน้อยน่าเย่หนานโบกมืออย่างไม่ใส่ใจว่าแต่เจ้าเตรียมตัวเสร็จหรือยัง ถ้าพร้อมแล้วเราออกเดินทางกันเลยไหม
พร้อมแล้วเจ้าค่ะ ขอเชิญท่านผู้อาวุโสขึ้นเรือได้เลยสิ้นเสียงเหมียวฉางอัน เรือเหาะลำงามวิจิตรก็ลอยลำเข้ามาจอดเทียบท่าอยู่ไม่ไกล
บนเรือมีเพียงเหมียวฉานและเหมียวอินที่ยืนรอต้อนรับอยู่
เห็นดังนั้น เย่หนานก็ตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้น
เยี่ยม! ลุยกันเลย!ด้วยความดีใจจนลืมตัว เย่หนานกระทืบเท้าส่งแรงดีดตัวอย่างแรง
ตูม!
พื้นหินที่ยืนอยู่ระเบิดกระจายเป็นหลุมลึก ร่างของเย่หนานพุ่งทะยานขึ้นฟ้าไปลงจอดบนดาดฟ้าเรือเหาะอย่างมั่นคง
คารวะท่านผู้อาวุโสเย่เหมียวฉานและเหมียวอินรีบย่อกายทำความเคารพ
โดยเฉพาะเหมียวฉาน ท่าทีเย่อหยิ่งจองหองในอดีตมลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความนอบน้อมยำเกรง
ไม่ต้องมากพิธีหรอก ต่อไปเรียกชื่อข้าเฉย ๆ ก็ได้เย่หนานรีบเข้าไปประคองทั้งสองขึ้น
แม้เขาจะอนุญา
