ดั้งเดิมลู่หยางตั้งใจจะขายข้อสอบปลอมสำหรับการสอบเข้าสำนักเวิ่นเต๋าไป แต่เมื่ออีกฝ่ายรู้แล้วว่าพวกเขาเป็นคนของสำนักเวิ่นเต๋า หากขายข้อสอบปลอมไป วันหน้าอีกฝ่ายมาเคาะประตูถึงสำนักคงเกิดผลเสียแน่หลังจากสี่คนนั้นจากไป ก็มีคนในชุดดำไม่ขาดสายมาติดต่อซื้อเลือดเพิ่มพลังหยางอาจจะเพราะรู้สึกอับอายที่จะซื้อต่อหน้าธารกำนัลในห้องโถงด้านข้างเมิ่งจิ่งโจวได้สัมผัสกับความสุขของการหาเงินเป็นครั้งแรกขณะที่เมิ่งจิ่งโจวคิดว่าในที่สุดก็ไม่มีคนมาซื้อแล้ว สามารถเก็บของกลับไปได้ ก็มีชายในชุดดำอีกคนบินมา ย่างก้าวมั่นคง เขายกมือขึ้นประนมที่หน้าอก ท่าทางสุภาพและมีมารยาท “สองท่านผู้มีบุญยังมีเลือดเพิ่มพลังหยางอีกหรือไม่”เมิ่งจิ่งโจว: “……”พระคุณเจ้า อย่างน้อยก็ปลอมตัวสักหน่อยสิเจ้าบอกว่าเจ้าทำผิดพรหมจรรย์ หากพระพุทธเจ้ามาเอาผิด จะโยนความผิดมาที่ข้าหรือที่เจ้ากันแน่
พระภิกษุผู้สุภาพกล่าวต่อ “ยังมีอีกเรื่อง อาตมาไม่มีลิ่นซือ ขอถามว่าสามารถใช้การทำพิธีกรรมชำระค่าใช้จ่ายได้หรือไม่ บรรพชิตไม่พูดเท็จ อาตมาเชี่ยวชาญในพิธีกรรม ไม่ว่าจะเป็นการอวยพรวันเกิด ต่ออายุ ขับไล่สิ่งชั่วร้าย หรือสวดวิญญาณ ล้วนทำได้ทั้งสิ้น”เมิ่งจิ่งโจวฟังแล้ว ครุ่นคิดอย่างจริงจัง เงื่อนไขของการอวยพรวันเกิดคือต้องมีลูก เงื่อนไขของการต่ออายุคือต้องหมดอายุขัย เงื่อนไขของการขับไล่สิ่งชั่วร้ายคือต้องมีสิ่งชั่วร้ายกล้าเข้าใกล้เขา เงื่อนไขของการสวดวิญญาณ
