้าจำไม่ผิด ศิษย์พี่ซื่อฉันควรจะอยู่ที่โรงฆ่าสัตว์มิใช่หรือ”ซื่อฉันส่ายหน้าเบาๆ “ดั้งเดิมก็อยู่ที่นั่น แต่น่าเสียดาย เมื่อสามเดือนก่อนมีร้านเนื้อย่างชื่อ ‘มาอีกครั้ง’ มาซื้อกิจการโรงฆ่าสัตว์ของพวกเรา คนของร้านเนื้อย่างรู้ตัวตนของอาตมา จึงไล่อาตมาออก”
ลู่หยางคิดในใจว่านั่นคงเป็นเพราะกลัวซื่อฉันจะค้นพบว่าเบื้องหลังร้านเนื้อย่างคือลัทธิจิ่วอิ่วสำนักเซียนกับลัทธิมารของพวกเราย่อมเป็นศัตรูกัน“แต่ก็ไม่เป็นไร อาตมาจะต้องจากไปอยู่แล้ว พอดีในเวลานั้นอาตมาเข้าใจความหมายของคำว่า ‘วางมีดเชือดสัตว์ลง ก็บรรลุพุทธะในบัดดล’ ทำลายแก่นทองเข้าสู่ขั้นทารกแรกกำเนิดสำเร็จ”ทั้งสามคนเดินคุยกันไปสู่ในเมืองแคว้นต้าเซี่ยไม่มีการบังคับปิดเมือง แม้จะเป็นยามค ่าคืน ในเมืองยังคงคึกคักครื้นเครง ทั้งสามคนเก็บชุดดำ เผยชุดปกติ ปะปนอยู่ในฝูงชนโดยไม่โดดเด่นลู่หยางถามลอยๆ “แล้วทำไมเจ้าถึงไปตลาดมืด ไม่ใช่ว่าไม่มีเงินหรือ”หรือว่าในตลาดมืดยังสามารถขอทานได้ซื่อฉันยิ้มน้อยๆ “แจ้งเบาะแสก็มีสิ”“……”พูดถึงตรงนี้ ซื่อฉันมีน ้าเสียงเสียดายอยู่บ้าง “ดั้งเดิมอาตมาคิดว่าเป็นตลาดมืดที่ค้าขายวิญญาณของลัทธิมาร น่าเสียดายที่เดินวนไปหนึ่งรอบพบว่าเป็นเพียงตลาดมืดที่หลบเลี่ยงภาษีเท่านั้น”
“อาจารย์เคยบอกอาตมาตอนที่ท่านยังพูดได้ว่า ตลาดมืดเล็กๆแบบนี้เป็นที่ที่ทางการยอมรับโดยปริยาย ไม่ควรแจ้งเบาะแส”“แม้จะไม่อาจแจ้งเบาะแสตลาดมืด แต่การได้พบศิษย์
