“เจ้าคิดอะไรอยู่?” ลู่หยางเห็นเมิ่งจิ่งโจวหยองลงกับพื้นจมอยู่ในความคิด เหมือนกำลังครุ่นคิดปัญหาลึกซึ้งอะไรสักอย่างเมิ่งจิ่งโจวเงยคอมองลู่หยาง: “ข้ากำลังคิดว่าศิษย์น้องหลี่ชาติที่หกเป็นสนมคนใด ต่อมาได้ขึ้นเป็นราชินีหรือเปล่า ถ้าได้ขึ้นเป็นราชินี ก็กลายเป็นบรรพบุรุษของฝ่าบาทองค์ปัจจุบันแล้ว”ลู่หยาง: “……”ฝ่าบาทจะหมดอายุขัยแล้ว เจ้ายังไปหาบรรพบุรุษให้ท่านอีกเหรอ“ศิษย์น้องหลี่เจ้าเพิ่งบรรลุสำเร็จ ยังต้องเสริมสร้างฐานให้มั่นคงไม่รบกวนเจ้าแล้ว” หลี่หาวเหริ่นบอกทุกอย่างที่ควรรู้แล้ว ศิษย์พี่ใหญ่ก็ได้คำตอบที่ต้องการ ไม่จำเป็นต้องมาขัดขวางการบำเพ็ญของหลี่หาวเหริ่นอีก……สามวันต่อมา ยอดเขาเทียนลู่หยางนั่งสมาธิบนหินกระบี่ ข้างๆ วางสระน ้าหินธรรมชาติ นั่นคือสระล้างกระบี่ของลู่หยาง
ในสระล้างกระบี่ กระบี่เจ็ดเล่มว่ายไปมาในสระ เหมือนปลาเจ็ดตัวที่มีชีวิตชีวาร่าเริงลู่หยางรู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่ชัดเจนยิ่งขึ้นกับชุดกระบี่เจ็ดดาวฉับพลันลืมตาขึ้น นิ้วสองนิ้วยกขึ้น ชุดกระบี่เจ็ดดาวกระโดดออกจากน ้า ภายใต้แสงแดดส่องส่ารสดใส เชื่อฟังการควบคุมของลู่หยางอย่างง่ายดายลู่หยางหายใจออกยาวๆ ในที่สุดก็สร้างความเชื่อมโยงกับชุดกระบี่เจ็ดดาวได้แล้วเขาระมัดระวังหยิบ《กระบวนกระบี่สยบเซียน》ชั้นแรกออกมานี่คือของของเซียนจริงๆ วางที่ไหนก็สามารถพัดพาสายลมและละอองเลือดมา ล ้าค่ายิ่งนัก“ของของข้าก็ล ้าค่าเหมือนกัน ทำไมไม่เห็นเจ