ีความทรงจำเกี่ยวกับส่วนนี้ไหม?”เมื่อได้ยินว่าจะพูดเรื่องจริงจัง เมิ่งจิ่งโจวรีบคืนทารกแรกกำเนิดให้หลี่หาวเหริ่นเมื่อได้ยินเรื่องที่มาของลัทธิจิ่วอิ่ว หลี่หาวเหริ่นตัวเกร็ง จริงใจพยักหน้า: “มีจริงๆ แต่ไม่ค่อยครบ”
“ชิ่นห่าวเหริ่นเคยบอกกับท่านอี๋เหริ่นว่า เขาเป็นชาติที่แปดของการเวียนว่ายตายเกิด ข้าเป็นชาติที่เก้า”“เหตุผลที่เขาสามารถยืนยันว่าเขาเป็นชาติที่แปด ก็เพราะเขามีความทรงจำของเจ็ดชาติก่อนหน้า”“แต่ข้ายังไม่ได้รับมรดกความทรงจำของชิ่นห่าวเหริ่นอย่างสมบูรณ์ ความทรงจำเกี่ยวกับหลายชาติก่อนหน้านั้นเป็นช่วงๆ”“แต่พูดได้เท่าไหร่ก็พูด”หลี่หาวเหริ่นพยักหน้า ชิ่นห่าวเหริ่นเริ่มค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องจากความทรงจำมหาศาลชิ่นห่าวเหริ่นมีความทรงจำเกือบสองพันปี ความทรงจำมหาศาลเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่หลี่หาวเหริ่นสามารถรับได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการหลงทางในความทรงจำมหาศาล หลี่หาวเหริ่นขออาจารย์ช่วย ปิดผนึกความทรงจำไว้ เมื่อจำเป็นจึงค่อยปลดปิดผนึกออกบางส่วน“ความทรงจำสามชาติแรกของข้าเลือนมาก จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น”“มาถึงแปดหมื่นปีก่อน คือชาติที่สี่ จังหวะบังเอิญ ‘ข้า’ ตื่นรู้ ได้ความทรงจำชาติก่อนบางส่วน ในความทรงจำได้ความรู้เกี่ยวกับการบำเพ็ญ ก้าวขึ้นสู่เส้นทางการบำเพ็ญ”
“ตามที่วิทยายุทธ์เพิ่มขึ้น ส่วนอื่นๆ ของความทรงจำสามชาติแรกผุดขึ้นมา เช่น ‘เก้าวิญญาณ’ ‘เวียนว่ายตายเกิด’ จุดนี้มู่ไป๋อี้น่าจะเล่าให้พวกเจ
