อย่าว่าแต่บรรดาผู้ปกป้องที่ยืนอยู่ข้างหลังเลย“ฮื่อ——ในที่สุดก็ไปแล้ว”มู่ไป๋อี้ตั้งแต่ต้นจนจบไม่กล้าหายใจเสียงดัง เอาแต่ระแวงระวังตลอดเวลา กลัวว่าจะพูดผิดสักประโยคแล้วทำให้ผู้ทรงพลังยุคโบราณทั้งสององค์นั้นโกรธศิษย์พี่ใหญ่ขี่เมฆพาลู่หยางและคนอื่นๆ กลับสำนักเวิ่นเต๋าหลังจากที่ผู้อาวุโสสี่คนที่มาช่วยปกป้องหน้าตาไปแล้ว จึงวิเคราะห์ที่มาของลัทธิจิ่วอิ่วเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเซียนเป็นเรื่องอันตราย ผู้อาวุโสหลายคนรู้แล้วมีโทษไม่มีประโยชน์ ไม่รู้ดีกว่า
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวอยู่ในนี้แล้ว รู้ก็ไม่เป็นไร“บทบาทของลัทธิจิ่วอิ่วแตกต่างจากที่คาดไว้”“ตอนแรกข้าคิดว่าการก่อตั้งลัทธิจิ่วอิ่วมีจุดประสงค์เหมือนกับการก่อตั้งลัทธิอมตะ ล้วนเพื่อรวมรูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้า”“จากเรื่องราวของประมุขลัทธิจิ่วอิ่วดู เป็นการมี ‘รูปแบบผลการบำเพ็ญวัฏสงสาร’ ก่อน จึงมีลัทธิจิ่วอิ่วภายหลัง”“แล้วใครกันแน่ที่รวมตัว ‘รูปแบบผลการบำเพ็ญวัฏสงสาร’ นี้?”“ไม่เช่นนั้นไปถามศิษย์น้องหลี่ดู เขาในฐานะชาติที่เก้า น่าจะรู้มากกว่ามู่ไป๋อี้” ลู่หยางเสนอแนะหลี่หาวเหริ่นมีการ “เวียนว่ายตายเกิด” นี้เป็นหลักฐานที่แข็งแกร่งที่สุด นอกจากนี้เขายังมีความทรงจำของชิ่นห่าวเหริน รู้แน่นอนว่ามากกว่ามู่ไป๋อี้“ก็ดี”ศิษย์พี่ใหญ่ทำอะไรจริงจัง กล่าวว่าจะถามก็ถาม ทันทีนั้นก็พาทุกคนมายังยอดเขาที่ห้า“กำลังเข้าภวังค์หรือ?”ถ ้าพักของหลี่หาวเหริ่นปิดส
