เมิ่งจิ่งโจวพูดเป็นความจริงแท้ ข้อนี้แม้แต่ลู่หยางก็ต้องยอมรับตามบันทึกที่มี การฝึกฝนจนเกือบตายด้วยรากฐานโสดก็มีแต่เมิ่งเฒ่าคนเดียว ความกล้าหาญน่าชื่นชม ความมุ่มมั่นน่าชื่นชมอู่ฉีหางพ่ายแพ้อย่างไม่มีข้อสงสัย แม้จะมาอีกครั้งก็เป็นผลเดียวกัน อู่ฉีหางยอมรับความพ่ายแพ้ หัวใจแสวงหาวิถีของทั้งสองต่างกันมากเกินไปเขาได้ยินเมิ่งจิ่งโจวดูถูกร่างกายพิเศษ ก็รู้ว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้“ได้รับการสอนแล้ว”เขาถูกผู้พิทักษ์ลัทธิเย่าหยางพยุงขึ้น รักษาพยาบาลส่งไปยังลานหลังประมุขอวี้ดื่มชาชุบคอ พูดอย่างไม่รีบร้อน: “ประมุขฉี่ ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ของท่านดูเหมือนจะมีข้อบกพร่องในการบำเพ็ญ กลับไปแล้วจะต้องสั่งสอนอย่างเอาใจใส่นะ”“นั่นสิ นั่นสิ” ประมุขฉี่เหงื่อแตกไคลไปหมด รู้สึกถึงความลึกลับที่คาดเดาไม่ได้ของลัทธิสวรรค์อีกครั้ง จำเป็นต้องกอดขาใหญ่เขาส่งสายตาให้มู่ไป๋อี้ที่เงียบอยู่ตลอด หวังจะให้ช่วยกลบเกลื่อนมู่ไป๋อี้ทำเป็นไม่เห็น
เจ้าอยากจะแสดงความแข็งแกร่งของลัทธิเย่าหยาง ตอนนี้โดนตบหน้าแล้วจะมาให้ข้าข้องเกี่ยวด้วยอย่างไร?มู่ไป๋อี้หยิบแหวนเก็บของจากอกออกมา ยิ้มแห้งๆ ส่งให้อวี้จือ:“ประมุขอวี้ นี่คือรายได้ของร้าน ตามข้อตกลง หกส่วนเป็นของท่าน”อวี้จือใช้จิตสำรวจคร่าวๆ แล้วโยนกลับให้มู่ไป๋อี้มู่ไป๋อี้ไม่เข้าใจเจตนาของอีกฝ่าย ยังคิดว่าทำอะไรผิดพลาด ขัดใจลัทธิสวรรค์“ร้านเนื้อย่างกำลังพัฒนา กำลังต้องใช้เงินอยู่ เงินเหล่าน
