เมื่อเห็นเมิ่งจิ่งโจว ประมุขลัทธิเย่าหยางก็ตาโตด้วยความตกตะลึง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อเขามีความไวต่อพลังหยางมากที่สุด สามารถรับรู้ได้ถึงพลังหยางอันเข้มข้นสุดขีดที่แผ่ออกมาจากร่างเมิ่งจิ่งโจว ไม่ด้อยไปกว่าอู่ฉีหางที่เขาอุตส่าห์บ่มเพาะมาแม้แต่น้อย!เกิดอะไรขึ้น? อีกฝ่ายก็เป็นร่างเซียนแท้หยางด้วยหรือ?!นามสกุลหลง คือจ้าววงศ์มังกรโบราณหรือ?ตระกูลคนผสมมังกรเรียกว่าตระกูลหลงเหริน ในยุคโบราณมีดาวเคราะห์เป็นของตนเอง ปัจจุบันตระกูลหลงเหรินอาศัยอยู่ในทะเลตงไห่“ศิษย์น้องหลง ห้ามลบหลู่!” ลู่หยางตวาดเมิ่งจิ่งโจว แสดงความไม่พอใจ “ประมุขและท่านเหลียนอี๋ยังไม่ได้อนุญาต เจ้ากล้าอย่างไรออกไปสู้!”เมิ่งจิ่งโจวขมวดคิ้วโต้แย้ง: “ลัทธิเย่าหยางต้องการแลกเปลี่ยนคงไม่ใช่จะหลบหลีกไม่ต่อสู้กระมัง?”“ไอ้ลู่เอ๋ย อย่าคิดว่าเพียงเพราะเจ้าได้รับความโปรดปรานจากเทพและประมุข เจ้าจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ เจ้ายังไม่ใช่ประมุข!”
“ทำอะไรขลาดเขลา ช่างเป็นการทำให้ลัทธิสวรรค์เสียหน้า!”ลู่หยางมองเมิ่งจิ่งโจวเย็นชา ไม่สนใจการยั่วยุของเขา: “เคารพผู้อาวุโส ทำการอย่างมั่นคงจึงจะเป็นวิถีของลัทธิสวรรค์!”เมิ่งจิ่งโจวหัวเราะเยาะ: “หากข้าทำอะไรอย่างมั่นคง ก็คงไม่ได้เป็นศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ อย่าลืมว่าข้าได้ตำแหน่งศิษย์ศักดิ์สิทธิ์มาได้อย่างไร!”“วันใดวันหนึ่ง ตำแหน่งรองประมุขของเจ้าก็ต้องยกให้ข้านั่ง!”“พอแล้ว อย่าทะเลาะกันอีก”ประมุขอวี้
