่“ศิษย์พี่สาม ตอนที่ท่านผ่านทุ่งหญ้า สัตว์ร้ายพวกนั้นไม่ไล่ล่าท่านหรือ?”“เจ้าไม่รู้หรือ แค่แสดงแผ่นหยกประจำตัวให้เห็น สัตว์ร้ายพวกนั้นก็จะไม่โจมตีเจ้า ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้บอกเจ้าหรือ?” ศิษย์พี่สามแกว่งแผ่นหยกประจำตัว“ไม่ได้บอก”“อาจเพราะนางคิดว่าสัตว์ร้ายพวกนั้นไม่ถือเป็นภัยคุกคาม”“ศิษย์พี่กำลังทำอะไรที่นี่?” ลู่หยางถามศิษย์พี่สามชี้ไปยังเทือกเขาสีดำที่ไกลออกไป: “นั่นคือเทือกเขาถังถิง ข้าขาดวัตถุดิบชนิดหนึ่งสำหรับหลอมวัตถุวิเศษ ไปขุดมาจากเทือกเขาถังถิง กำลังจะกลับสำนัก เจ้าล่ะ จะไปเข้าร่วมการทดสอบในถ ้าสวรรค์หรือ?”
“ข้าจะไปสระล้างกระบี่”“สระล้างกระบี่… อ่อใช่ เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญกระบี่นี่นา ที่นั่นเหมาะกับเจ้าพอดี จำทางได้หรือไม่ หรือต้องการให้ข้าพาไป?”ศิษย์พี่ใหญ่เพียงชี้ทิศทางคร่าวๆ หากมีคนพาไปก็ดีที่สุด“ขอบคุณศิษย์พี่มาก”“เราคือพี่น้องร่วมสำนัก ไม่ต้องขอบคุณหรอก”ด้วยการนำพาของศิษย์พี่สาม ไม่นานลู่หยางก็มาถึงสระล้างกระบี่สระล้างกระบี่อยู่ในหุบเขาแห่งหนึ่ง อยู่ระหว่างต้นไม้โบราณสองต้น ใบไม้จากต้นไม้โบราณร่วงลงในสระล้างกระบี่ ลอยนิ่งอยู่ ภาพราวกับหยุดนิ่งสระล้างกระบี่ไม่มีผู้บำเพ็ญมาเยือนสองร้อยปีแล้ว บัดนี้สถานที่แห่งนี้ได้ต้อนรับผู้มาเยือนในที่สุด“นี่แหละสระล้างกระบี่”ลู่หยางช้อนใบไม้ออกจากสระ เผยให้เห็นน ้าใสราวกับมองทะลุถึงก้นสระ น ้าในสระมีพลังพิเศษ เพียงแค่มองก็รู้สึกชำระล้างจิตใจ“
