องประมุขลัทธิสวรรค์อีกด้วย!”“ลัทธิสวรรค์มีรากฐานที่น่ากลัวเช่นนี้?”“ดูสิ ข้าบอกอะไรล่ะ ข้าบอกมานานแล้วว่าลัทธิสวรรค์คือสวรรค์ในยุคโบราณจริงๆ อย่าคิดว่าอ่านหนังสือสองสามเล่มแล้วจะบอกว่าลัทธิสวรรค์เป็นของปลอม ความจริงอยู่ตรงหน้านี่!”“บรรพบุรุษหงส์ยังเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเซียนจากมาร ซึ่งเป็นเฉียนหลินศักดิ์สิทธิ์ในตำนานจริงๆ!”“และเซียนฉี่หลินกับบรรพบุรุษหงส์เป็นสามีภรรยากัน รากฐานของตระกูลหงส์คงเกินกว่าที่ชาวโลกจะจินตนาการ ไม่แปลกที่ยุค
โบราณมีคำเล่าลือว่าไม่มีใครในระดับกึ่งเซียนกล้ารุกรานบรรพบุรุษหงส์ มีเซียนฉี่หลินเป็นที่พึ่ง ไม่มีใครกล้าก่อกวนจริงๆ”ในโรงเตี๊ยมเล็กๆ นักดื่มที่เมามายสนทนาถึงเรื่องในเขตปีศาจอย่างตื่นเต้น พูดอย่างออกรสออกชาติ ราวกับพวกเขาได้เห็นการต่อสู้ระดับกึ่งเซียนที่สร้างความตกตะลึงให้โลกด้วยตาตัวเอง“เดี๋ยวก่อน ต้อเจียงยุคโบราณ บรรพบุรุษหงส์ เช่นนั้นเขตปีศาจมีกึ่งเซียนถึงสองคน?”โดยสาธารณะแล้ว ทุกฝ่ายไม่มีกึ่งเซียน ระดับสูงสุดก็แค่ขั้นข้ามพิบัติ เมื่อเป็นเช่นนี้ เขตปีศาจก็ก้าวขึ้นเป็นฝ่ายที่แข็งแกร่งที่สุดในทันที“กึ่งเซียนเชียวนะ……”ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานแก่กล้า หรือปีศาจร้ายขั้นทารกแรกกำเนิด เมื่อพูดถึงระดับกึ่งเซียนล้วนรู้สึกเคารพยำเกรง นั่นเป็นระดับที่พวกเขาไม่มีทางไปถึงได้ในชีวิตนี้กระทั่งผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานส่วนใหญ่ ยังไม่รู้ว่ามีระดับ “กึ่งเซียน”
