“และเจ้าด้วย น้องเมิ่ง ไม่สิ รองผู้ดูแลเมิ่ง ตำหนักรับภารกิจนี้ข้าขอฝากให้พวกเจ้าสองคนรับผิดชอบแล้ว”ไต้ปู้ฟานรู้สึกว่าตนเองตามการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยไม่ทันถึงเวลาเกษียณแล้ว ถึงเวลาต้องหลีกทางให้ผู้มีความสามารถกว่าเมื่อสองปีก่อนที่เขายังไม่รู้จักลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว เขารู้สึกว่าตนเองวัยเยาว์แต่ก็อยู่ในขั้นรวมร่างระดับต้น อนาคตสดใสระหว่างที่เขาดูแลตำหนักรับภารกิจ สามารถใช้เหตุการณ์เล็กๆน้อยๆ ที่แปลกประหลาดมาคาดการณ์ข้อมูลที่ต้องการ สามารถค้นหาความจริงจากเรื่องราวที่ซับซ้อน ภารกิจที่เขาออกทั้งช่วยลงโทษคนชั่วยกย่องคนดี ทั้งฝึกฝนศิษย์น้องศิษย์พี่ พูดว่าเป็นเสาหลักของสำนักเวิ่นเต๋าก็ไม่เกินไปตอนนี้เขารู้สึกว่าตนเองไม่มีอะไรเป็นเสาหลัก จัดการเรื่องราวของสองคนนี้ไม่ได้เลย!การออกเดินทางครั้งแรกของพวกเจ้า ก็เข้าร่วมลัทธิอมตะจากนั้นลัทธิอมตะก็ล่มสลายการออกเดินทางครั้งที่สอง พบว่าน้องหลี่หาวเหรินคืออดีตประมุขลัทธิจิ่วอิ่วกลับชาติมาเกิด
การออกเดินทางครั้งที่สามสร้างลัทธิสวรรค์ขึ้นมา และมีความร่วมมืออันลึกซึ้งกับลัทธิจิ่วอิ่วการออกเดินทางครั้งที่สี่ไปร่วมงานฉลองแคว้นชิง พบผู้บำเพ็ญแห่งแคว้นต้าอวี๋ขั้นข้ามพิบัติหนึ่งคน จนศิษย์พี่ใหญ่ต้องออกมือการออกเดินทางครั้งที่ห้าพบผู้บำเพ็ญแห่งแคว้นต้าอวี๋ขั้นข้ามพิบัติทั้งสามคนที่เมืองฮั่นสุ่ย ซึ่งถูกจับกลับมาทั้งหมดจนกระทั่งการออกเดินทางครั้งที่หกของพวกเ
