เนิด ก็แสนอิจฉา แทบจะหน้ามืด
บรรพบุรุษหงส์เป็นลู่หยางที่พบ ความโดดเด่นเป็นของลู่หยางทารกแรกกำเนิดก็เป็นลู่หยางที่ได้ อันที่จริงเขาได้แต่เป็นผู้ชมตลอดทั้งเรื่องเลยนี่!ลู่หยางลืมตา เห็นสีหน้าไม่พอใจของเมิ่งจิ่งโจว ก็เดาความคิดของเมิ่งจิ่งโจวได้ในทันที จึงปลอบใจ “เจ้าต้องคิดในแง่ดี เมื่อข้าเข้าสู่ขั้นทารกแรกกำเนิด ตำแหน่งขั้นแก่นทองผู้แข็งแกร่งที่สุดก็ตกเป็นของเจ้าแล้ว คิดเช่นนี้แล้วรู้สึกดีขึ้นไหม?”เมิ่งจิ่งโจวพยักหน้าโดยอัตโนมัติ แต่แล้วก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง“ไปให้พ้น แม้เจ้าอยู่ในขั้นแก่นทอง ข้าก็ยังสามารถเอาชนะเจ้าได้!”ลู่หยางส่ายหน้า “ข้าไม่เชื่อ เว้นเสียแต่ว่าพวกเราจะต่อสู้กันตอนนี้ หากเจ้าสามารถเอาชนะข้าได้ ข้าก็จะยอมรับว่าเจ้าเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในขั้นแก่นทอง”“เจ้ายังมีหน้าอีกหรือ?”สองคนต่อปากต่อคำกัน ในที่สุดก็มาถึงชายแดนแคว้นต้าเซี่ยหากต้องการเข้าชายแดนแคว้นต้าเซี่ย จำเป็นต้องยืนยันตัวตนผ่านการตรวจค้นเพื่อป้องกันการนำของต้องห้ามเข้ามา เช่น ในช่วงแรกของการก่อตั้งแคว้นต้าเซี่ย ระเบียบต่างๆ ยังไม่สมบูรณ์ มีผู้บำเพ็ญคนหนึ่งขโมยน ้าทะเลมาจากทะเลตงไห่เป็นจำนวนมาก
ดังนั้นเจียงเหลียนอี๋จึงเลือกที่จะลักลอบข้ามชายแดนประเทศตัวตนของนางอ่อนไหวเกินไป หากเปิดเผยที่ชายแดน ไม่ต้องพูดก็นึกออกว่าจะเกิดความวุ่นวายเพียงใด ทั้งเมืองคงไม่สงบ ผู้คนมากมายรีบมาชื่นชม เหมือนดูสัตว์หายาก น่า
