่องที่สมเหตุสมผล เซียนฉี่หลินเป็นผู้ทรงพลัง มีภรรยาสองคนก็เป็นเรื่องธรรมดา“ส่วนเรื่องประเทศปีศาจ ตระกูลหงส์และตระกูลมังกรแห่งเขตปีศาจก็เข้าร่วมได้เลย การรวมเขตปีศาจเป็นหนึ่งเดียวจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาของเผ่าปีศาจ”“สิ่งที่พวกเจ้ากังวลเกี่ยวกับโจวเทียนหยิ่งผยอง โจมตีเผ่ามนุษย์ขณะที่ข้าอยู่ เขาไม่กล้าหรอก”“ตระกูลมังกรทะเลตงไห่ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมประเทศปีศาจ ได้ยินว่าความวุ่นวายในทะเลตงไห่ไม่ได้ดีกว่าเขตปีศาจเท่าไหร่ หากเอ้าหลิงน้อยอยู่ ทะเลตงไห่ควรเป็นอาณาเขตของเอ้าหลิงน้อย ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยว”“ขอรับ!”ยาคลายความกังวลเม็ดนี้ที่เจียงเหลียนอี๋ให้ ขจัดความกังวลของตระกูลหงส์และตระกูลมังกรแห่งเขตปีศาจได้หมดสิ้น“ข้าได้ยินว่าในตระกูลมีลูกหลานที่มีพรสวรรค์มากคนหนึ่ง ชื่อเจียงซือซือ พวกเจ้าพานางมาให้ข้าดูหน่อย”เจียงเหลียนอี๋นึกถึงตอนที่ลู่หยางเล่าถึงถ ้าโบราณแห่งกำเนิด มีการพูดถึงลูกหลานคนนี้ พี่สาวอมตะประเมินพรสวรรค์ของนางว่าพอใช้ได้
การที่พี่สาวอมตะประเมินว่าพอใช้ได้ นั่นถือว่าเป็นการประเมินระดับสูงแล้วเมื่อได้ยินบรรพบุรุษกล่าวถึงลูกสาวด้วยตนเอง หัวหน้าเผ่าเจียงซี่รู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจเต้นระรัวเจียงซือซือไม่คิดว่าบรรพบุรุษจะเรียกหานางโดยตรง เมื่อถูกพามาที่ศาลบรรพชนและได้พบบรรพบุรุษ นางก็ตะลึงไปหากไม่ใช่เพราะมารดาเจียงซี่ส่งเสียงสื่อจิตให้นางคุกเข่าคารวะนางคงลืมแม้แต่การแสดงความเคารพเจียงเห