ษำลูกแก้วบันทึกภำพที่ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นใช้ทรัพย์มหำศำลซื้อมำ สีหน้ำเคร่งขรึม
กำรต่อสู้ระหว่ำงกึ่งเซียนสองท่ำนควรค่ำแก่กำรศึกษำซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำ“เป็นเจียงเหลียนอี๋จริงๆ ด้วย และเป็นสภำพสมบูรณ์เต็มก ำลัง”ร่ำงเล็กปรำยเสียง เคยคิดว่ำเจียงเหลียนอี๋เพิ่งตื่น ต้องห่ำงไกลจำกช่วงรุ่งโรจน์ แต่เมื่อได้ชม ทั้งท่ำทำงกว้ำงใหญ่ ไม่มีอำกำรเก็บง ำแม้แต่น้อย สำมำรถจัดกำรโจวเทียนได้โดยไม่ต้องใช้ไม้ตำยเลยด้วยซ ้ำ“บำงทีอำเสี่ยอำจมอบของดีให้นำงกระมัง?”“บรรพบุรุษ พวกเรำขั้นต่อไป…” ท่ำนเจ้ำเผ่ำจิ่นถำมข้ำงๆ อย่ำงกระสับกระส่ำย“เข้ำร่วมประเทศปีศำจก่อน ในลูกแก้วบันทึกภำพไม่แสดงให้เห็น แต่ตำมนิสัยของเจียงเหลียนอี๋ ย่อมจะสลักตรำนำยบ่ำวให้โจวเทียนแน่นอน ประเทศปีศำจในนำมเป็นของโจวเทียน แต่ที่จริงเป็นของเจียงเหลียนอี๋”“โดยมีเจียงเหลียนอี๋อยู่ ประเทศปีศำจย่อมจะรวมเป็นหนึ่งเดียวได้อย่ำงแน่นอน ตระกูลฉงฉีของพวกเรำไม่เข้ำร่วมคงพูดได้ไม่เต็มปำก ยังไม่เท่ำอำศัยตอนนี้เข้ำร่วมประเทศปีศำจอย่ำงกระตือรือร้นยังมีโอกำสคุมสถำนกำรณ์ได้บ้ำง”
ร่ำงเล็กต่อสู้กับเจียงเหลียนอี๋มำไม่น้อยในยุคโบรำณ นิสัยของเจียงเหลียนอี๋นำงรู้ดีที่สุด กำรอำศัยควันปกคลุมสลักตรำนำยบ่ำวหลอกคนอื่นว่ำพอไหว แต่หลอกนำงไม่ได้แน่“ลัทธิสวรรค์นี้ อำเสี่ยไม่เคยเล่ำให้ฟัง”เห็นว่ำกำรต่อสู้ของกึ่งเซียนไม่มีอะไรน่ำดูอีกแล้ว ร่ำงเล็กโยนลูกแก้วบันทึกภำพไปทำงด้ำนหลังอย่ำงไม่ใ
