ข้ำไม่อำจมีชื่อเสียงในยุคที่มีเซียนทั้งสี่ ท ำไมข้ำไม่เลือกที่จะหลับใหล รอให้โลกไม่มีเซียน และไม่มีแม้แต่กึ่งเซียน แล้วค่อยฟื้นคืนชีพ?”“ข้ำยิ่งคิดยิ่งเห็นว่ำควำมคิดนี้ดี จึงรวบรวมสมุนไพรวิเศษส ำหรับกำรหลับใหลมำกมำย ฝังตัวในโลงศพ ผนึกชีวิตตนเองไว้ใต้ธรณี”“ข้ำได้ทิ้งข้อควำมให้กับลูกหลำน ให้พวกเขำปลุกข้ำในยุคที่ไร้เซียน”“เรื่องนี้กลำยเป็นควำมลับสูงสุดของตระกูลต้อเจียง ที่มีเพียงเจ้ำเผ่ำในแต่ละสมัยเท่ำนั้นที่รู้ ถ่ำยทอดกันรุ่นต่อรุ่น”“กว่ำสองร้อยปีก่อน ลูกหลำนก็ปลุกข้ำ”“ข้ำตื่นขึ้นมำและได้เห็นว่ำยุคนี้ช่ำงวิเศษนัก กึ่งเซียนเป็นผู้ทรงอ ำนำจสูงสุดเสียแล้ว!”
“จำกนั้นข้ำใช้เวลำสองร้อยปี ทั้งฟื้นฟูพลัง ทั้งวำงแผนสร้ำงประเทศปีศำจ กระทั่งเพิ่งจะเสร็จเรียบร้อยในช่วงเช้ำ พวกเจ้ำก็บุกเข้ำมำ”เห็นว่ำโจวเทียนไม่รู้อะไรเลยจริงๆ เจียงเหลียนอี๋จึงไม่เสียเวลำถำมอีก เตรียมจำกไป“ดังที่ข้ำเคยบอก ตระกูลหงส์จะเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปีศำจปกครองเขตปีศำจให้เป็นหนึ่งเดียว เจ้ำจงตั้งใจดูแลประเทศปีศำจ ข้ำจะคอยควบคุมเจ้ำอยู่ตลอด”ในยุคโบรำณเซียนปกครองดวงดำวแห่งชีวิตนับพันนับหมื่น กึ่งเซียนด้อยกว่ำเล็กน้อย ปกครองได้หลำยร้อยดวง เซียนอมตะเป็นข้อยกเว้น ปกครองเพียงดวงเดียวโจวเทียนมีประสบกำรณ์กำรปกครองออกจำกวังหลวงเมืองปีศำจ เซียนอมตะกลับเข้ำสู่ร่ำงของลู่หยำง“พวกเรำจะไปที่ใดต่อ?”“ไปตระกูลหงส์”……ตระกูลฉงฉีร่ำงเล็กก ำลังศึก
