และลู่หยางวังหลวงกว้างใหญ่ มีเพียงสามคน ดูโล่งมากโจวเทียนถูมือยิ้มแย้ม ต้อนรับด้วยรอยยิ้ม ยอมสละบัลลังก์ “ท่านเจียง เชิญนั่ง เก้าอี้เย็น ข้าช่วยอุ่นให้แล้ว”เจียงเหลียนอี๋หันไปมองลู่หยาง “ศิษย์พี่ นั่งไหม?”ลู่หยาง “……”
ให้ตัวข้าซึ่งเป็นมนุษย์นั่งบนบัลลังก์ประมุขประเทศปีศาจเนี่ยนะ?ลู่หยางมองไปที่โจวเทียน “ท่านนั่งเถิด?”สามคนวนไปวนมา สุดท้ายโจวเทียนต้องหยิบบัลลังก์ออกมาอีกสองตัวจากแหวนเก็บของ จึงแก้ปัญหาได้สามบัลลังก์วางเป็นวงกลม คล้ายชาวบ้านล้อมวงคุยกันรอบเตาไฟเจียงเหลียนอี๋ถามสิ่งที่ต้องการคำตอบมากที่สุด “รู้หรือไม่ว่าสามีข้าอยู่ที่ใด?”“หือ? เขายังมีชีวิตอยู่หรือ?”
