ฉับ——กระบี่เหยาอวงกวาดผ่าน ปีกข้างหนึ่งของโจวหยุนอู๋ถูกตัดขาดร่วงลงพื้น เลือดไหลทะลัก!“ฮึก ฮึก ฮึก——” โจวหยุนอู๋ตาแดงก ่า ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวไปบ้าง หลังจากการปะทะกันหลายร้อยรอบ เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า เพียงอาศัยกำลังของตัวเอง เขาไม่มีทางต่อกรกับอีกฝ่ายได้หากเป็นเช่นนี้ ก็ได้แต่ใช้โลหิตที่อาจารย์ประทานให้แล้วโจวหยุนอู๋แกล้งเช็ดเลือดที่มุมปาก แอบกลืนหยดโลหิตหนึ่งหยดนี่คือโลหิตของโจวเทียน ล ้าค่ายิ่ง สามารถให้โจวหยุนอู๋ในขั้นแก่นทองใช้พลังในระดับทารกแรกกำเนิดได้!พลังมหาศาลพุ่งทะลักจากร่างกาย บาดแผลที่ถูกคมกระบี่เชือดเฉือนส่งเสียงซู่ซ่า ประสานเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว แม้แต่ปีกก็งอกออกมาใหม่อีกข้าง“มาอีก!”โจวหยุนอู๋โจมตีก่อน พุ่งเข้าหาลู่หยาง“ฝีเท้าเหยียบฟ้า!”
ลู่หยางไม่คาดคิดว่าโจวหยุนอู๋จะโจมตีรุนแรงเช่นนี้ ยกกระบี่เหยาอวงขวางไว้ตรงหน้าอก รับการโจมตีครั้งนี้ ถอยหลังหลายก้าวเพื่อลดแรงปะทะทั้งสองต่อสู้กันอีกครั้ง ต่างจากเดิม คราวนี้ลู่หยางรู้สึกชัดเจนว่าโจวหยุนอู๋แข็งแกร่งกว่าเดิมมากลู่หยางนึกถึงรอบชิงชนะเลิศที่แคว้นต้าเซี่ยจัดขึ้น หากฝ่ายตรงข้ามทำผิดกติกา ยังสามารถแจ้งกรรมการให้ปรับแพ้อีกฝ่าย แต่ครั้งนี้ไม่ได้ กรรมการเป็นคนของอีกฝั่ง การประท้วงย่อมไร้ผลการโจมตีทุกครั้งของโจวหยุนอู๋หนักหน่วงรุนแรง ลู่หยางเปลี่ยนจากรุกเป็นรับ คอยแก้เกมการโจมตีอันดุดันของโจวหยุนอู๋อักษรป้องกันนี่เ
