แท้จริง หกขาสี่ปีก ย่างก้าวเบาหวิว รูปร่างสง่างาม ราวกับเต้นรำ สร้างเงาจำนวนมาก
“นั่นคือวิชาก้าวผีเสื้อตกตะลึงของตระกูลต้อเจียง เคลื่อนไหวดั่งเงาผีเสื้อ มังกรงูม้วนเกลียว!”ผู้เฒ่าเผ่าปีศาจบางคนจำวิชานี้ได้มีเรื่องเล่าว่าวิชาก้าวเท้านี้สูญหายไปแล้ว แม้แต่ตระกูลต้อเจียงก็ไม่มีใครทำได้ โจวหยุนอู๋ผู้หนุ่มแน่นสามารถใช้วิชาก้าวเท้าแบบนี้ได้ต้องเป็นโจวเทียนที่สอนให้แน่นอน!รอบตัวลู่หยางเต็มไปด้วยคมกระบี่นับร้อยนับพัน ไหลเวียนเป็นรัศมีห้าสี ภาพอันน่าอัศจรรย์ ส่องสว่างทั่วลานฟ้า“ให้ข้าได้เห็นซักทีว่าผู้บำเพ็ญกระบี่ที่ล ่าลือว่าจู่โจมได้ดีที่สุดจะเป็นอย่างไร!” น ้าเสียงโจวหยุนอู๋เย็นชา ไร้ความรู้สึก แฝงแววเยาะหยันย่างก้าวเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง เพิ่มการเคลื่อนไหวของปีกเข้าไปปีกทั้งสี่คือกระบี่ทั้งสี่ ฉีกผ่านอากาศ กวาดลานฟ้าชั้นที่เก้า ราวกับเทพนิยายมาปรากฏ!ลู่หยางใช้กระบี่ตอบ คมกระบี่หลายร้อยหลายพันกลายเป็นคลื่นสูงระลอกใหญ่ คลื่นซัดมาเป็นชั้นๆ เหมือนดอกบัวอันเบ่งบานอย่างยิ่งใหญ่!ตูม——
สองผู้แข็งแกร่งปะทะกัน โจวหยุนอู๋แพ้พ่าย กระเด็นออกไป พุ่งชนเข้ากับราวกั้นที่แกะสลักรอบลานฟ้า!“อะไรกัน!”ผู้ชมต่างตกตะลึง เพียงแค่ปะทะกันครั้งแรก โจวหยุนอู๋ก็พ่ายแพ้ไปแล้ว?เมิ่งจิ่งโจวเงียบๆ มองเจียงซื่อซื่อ: “นี่คือโจวหยุนอู๋ที่เจ้าว่าน่ากลัวอย่างนั้นหรือ?”เจียงซื่อซื่อตาโต อึ้งไปเลย ไม่คิดว่าโจวหยุนอู๋จะแพ้เร็วขนาด
