สองตัว——เมืองปีศาจเมื่อได้เห็นตัวอักษรสองตัวนี้ กลิ่นอายโบราณราณพัดมาปะทะหน้า ทำให้ผู้คนได้กลิ่นฝุ่นเก่าแก่จากประวัติศาสตร์“ลู่หยาง เมิ่งจิ่งโจว ทางนี้ๆ” ขณะลู่หยางและคณะลงมาที่ประตูเมืองปีศาจ ได้ยินการส่งเสียงสื่อจิตของผู้อาวุโสใหญ่“ดูข้างซ้าย”ทั้งสองหันไปมอง เห็นผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสที่สามนั่งยองๆอยู่ข้างทาง
ผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสที่สามสะดุดตามาก ปีศาจที่ผ่านไปล้วนจ้องพวกเขาด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว แต่ด้วยข้อจำกัดของกฎสวรรค์เมืองปีศาจที่ห้ามลงมือ จึงทำได้เพียงเข้าเมืองปีศาจไปอย่างไม่พอใจใกล้ถึงงานเปิดประเทศ หากมีการทะเลาะวิวาทแถวเมืองปีศาจนั่นเท่ากับตบหน้าตระกูลต้อเจียง แม้จะมีความแค้นกับสำนักเวิ่นเต๋าก็ไม่กล้าหาเรื่องก่อความวุ่นวายในเวลานี้ด้วยเหตุนี้ ผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสที่่สามจึงกล้าเปิดเผยตัวตนเมืองปีศาจมีทั้งหมดสี่ประตู ผู้อาวุโสที่สี่ ผู้อาวุโสที่ห้า ผู้อาวุโสที่เจ็ด คอยเฝ้าอยู่ที่ประตูอื่นอีกสามแห่ง เมื่อรู้ว่าพบลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวที่ประตูตะวันออก ทั้งสามก็มารวมตัวกัน“ผู้อาวุโสทั้งห้า พวกท่านหนีมาได้สำเร็จ?”เมิ่งจิ่งโจวจำได้ว่าตอนที่เหล่าปีศาจตามไล่ล่าทั้งห้าผู้อาวุโสพวกเขาโกรธจนแทบจะเผาวิญญาณ ในสถานการณ์เช่นนั้น ยังหนีมาได้อีกหรือ?ผู้อาวุโสใหญ่ลูบเคราหัวเราะ “พวกเราห้าคนกล้ามาเขตปีศาจได้ ย่อมมีการเตรียมตัวมาอย่างดี ต้องการไล่ล่าพวกเรา? รอให้พวกมันฝึกถึงขั้นข้าม
