ข่าลงกับพื้นทันทีต่อหน้าเจียงเหลียนอี้“เจ้ารอก่อน เจ้าเป็นใคร?”เจียงเหลียนอี้ขยับไปข้างๆ ไม่อยากให้ผู้อื่นคุกเข่าให้ตนโดยไม่มีเหตุผล“ข้าคือวิญญาณดินแดนลับที่นายท่านสร้างขึ้น”“นายท่านของเจ้าคือใคร?”“สือเหอ นายท่านให้ข้าเรียกว่าเซียนฉี่หลิน”
สือเหอคือชื่อของเซียนฉี่หลิน“นายท่านสร้างดินแดนลับแห่งนี้ บอกว่าหากมีผู้ใดตอบคำถามทั้งหมดในชั้นที่สามได้ถูกต้อง ก็ให้ผู้นั้นเข้าสู่ชั้นที่สี่ ในชั้นที่สี่มีนายหญิงพำนักอยู่ หลังจากนายหญิงปรากฏตัว ทุกอย่างในดินแดนลับรวมถึงข้า จะเป็นของนายหญิง”หลัวหงยกลายตราเซียนซับซ้อนออกจากหว่างคิ้ว นางอุ้มตรานั้นขึ้นมา เคารพยื่นให้เจียงเหลียนอี้“นี่คือตราที่สวามีของข้าฝากไว้จริงๆ”เจียงเหลียนอี้รับตราเอาไว้ นี่คือตราดินแดนลับ ผู้ถือตรานี้จะควบคุมทุกอย่างในดินแดนลับได้ในทันที เจียงเหลียนอี้ก็รับรู้ถึงโครงสร้างของดินแดนลับ เพียงนึกก็สามารถสั่งให้หลัวหงทำอะไรก็ได้ คลังสมบัติของดินแดนลับก็สามารถเปิดได้ทุกเมื่อเจียงเหลียนอี้ลากมือในอากาศหนึ่งที แหวกช่องว่างมิติ สมบัติมากมายกองสูงเป็นภูเขาสมบัติเหล่านี้แม้แต่ผู้ทรงพลังเผ่าปีศาจได้เห็นยังต้องตาลุกวาวแต่ในสายตาของเจียงเหลียนอี้ก็แค่ของทั่วไปเท่านั้น“เจ้ามีสิ่งใดที่ต้องการหรือไม่?”
เจียงเหลียนอี้หันไปถามลู่หยาง หากลู่หยางต้องการ นางก็ยินดีมอบสมบัติทั้งหมดนี้ให้ลู่หยางลำบากใจอยู่บ้าง สมบัติมีค่าก็จริง แต่เขาไม่ขัดสนลิ่นซือ
