“ไม่รู ้ว่าเพราะคู่ต่อสู้หายไปหรือเหตุผลอื่นใด สุดท้ายเซียนทั้งสี่ ใช ้พลังจากผลของการบ าเพ็ญของพวกเขาหลอมรวมดวงดาว มากมาย สร ้างเป็ นพื้นแผ่นดินใหญ่หกส่วน ประกอบกันเป็ นรูป ลูกบาศก ์ ผนึกสรรพชีวิตไว้ ซึ่งแม้แต่ทั้งสี่ก็ไม่เว้น”
“สวามีบาดเจ็บกลับมา บอกข้าว่าสถานการณ์ซับซ ้อนมาก ให้ ข้ารีบใช ้วิชาแกล้งตาย ส่วนที่เหลือให้เขาจัดการเอง”
“ข้าเห็นสวามีจริงจังเช่นนั้น ไม่มีข้อสงสัย ใช ้วิชาแกล้งตาย นอน ตายไป”
“เมื่อข้าตื่นขึ้นอีกครั้ง ก็พบกับพวกเจ้า” เซียนอมตะพยักหน้า “เช่นนั้นแล้ว ดินแดนลับนี้ไม่ใช่เจ้าสร ้าง แต่เป็ นเซียนฉี่หลินสินะ?”
“อย่างน้อยข้าไม่มีความทรงจาเกี่ยวกับดินแดนลับ ไม่รู ้เรื่องชั้นที่ หนึ่งชั้นที่สอง”
“ต่อจากนี้ท่านจะทาอย่างไร จะออกไปกับพวกเราไหม?” “ขอถามสักหน่อย ข้าหลับไปนานเท่าไรแล้ว?”
“ราวๆ สามแสนปี ตระกูลหงส์ของท่านตอนนี้เป็ นตระกูลใหญ่ อันดับหนึ่งในเขตปีศาจ และยังเคารพบูชาท่านเป็ นบรรพบุรุษเก่าแก่ เรื่องเล่าเกี่ยวกับท่านในโลกภายนอกมีไม่น้อยเลยนะ” “หลับไปนานขนาดนั้นเลยหรือ?”
