เจียงเหลียนอี้ตกใจ นางนึกว่าอย่างมากก็ผ่านไปสักหมื่นปี ผ่าน ไปยาวนานขนาดนี้ โลกผู้บาเพ็ญเซียนจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร บ้าง?
“เช่นนั้นข้าก็จะออกไปดูสักหน่อย”
เจียงเหลียนอี้เกิดความสนใจอย่างมากกับโลกภายนอก
“อ้อ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่เมื่อกี้ข้าไม่กล้าพูด” เจียงเหลียนอี้ครุ่นคิด สักครู่ ถ้าไม่พูดเรื่องนี้ก็คงไม่สบายใจ
“เจ้าว่ามา”
“ใส่ชุดที่เป็ นทางการกว่านี้หน่อยได้ไหม?” เจียงเหลียนอี้สารวจ เซียนอมตะตั้งแต่หัวจรดเท้า การแต่งกายแบบนี้ช่างดิบเถื่อนเกินไป
“ไม่ได้”
“อ้อ”
