ยมาก นั่นคือการปลูกดอกไม้”“สิ่งที่อยู่ในมือพวกเจ้าคือเมล็ดพันธุ์ดอกเงาจันทร์ เมื่อผลิบาน ดูราวกับสาวงามกำลังเต้นรำในดวงจันทร์ งดงามเหนือคำบรรยาย”“วงจรการเติบโตของดอกเงาจันทร์คือสิบห้าวัน สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำคือปลูกดอกไม้ในกระถางให้ผลิบานภายในสิบห้าวันนี้ ก็จะถือว่าผ่านด่าน ในช่วงนี้ข้าจะไม่คอยกำกับพวกเจ้า”“ดอกไม้ยิ่งงอกงามแข็งแรงเท่าไร การประเมินก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น”
“ต้องระวังว่า ในช่วงนี้พวกเจ้าห้ามใช้คาถา วัตถุวิเศษ หรือวิธีการบำเพ็ญอื่นใด”“และพวกเจ้าไม่สามารถพูดคุยกัน ต้องปลูกดอกไม้โดยเอกเทศ”เห็นทุกคนค่อนข้างตึงเครียด หลัวหงก็ยิ้มพูด “ไม่ต้องกังวลเกินไป ดอกเงาจันทร์เลี้ยงง่าย แค่เจอดินก็งอกรากแล้ว”“เซียนน้อย เคยได้ยินเกี่ยวกับดอกเงาจันทร์หรือไม่?” ลู่หยางถามอย่างลับๆ“เคยสิ ดอกไม้นี้สวยมาก เป็นที่นิยมมาก เจ้าไม่เคยได้ยินน่ะหรือบางทีตอนนี้อาจจะสูญพันธุ์ไปแล้ว”กฎของชั้นที่สองดูเหมือนง่าย แต่น่าเสียดายที่ไม่สามารถปรึกษากับเมิ่งได้จางเสวี่ยอุ้มกระถาง ฝังเมล็ดลงในดิน พรวนดิน รดน ้า ดูแลอย่างดี แต่ดอกเงาจันทร์ก็ไม่มีทีท่าจะงอกจางเสวี่ยขมวดคิ้ว อยากจะหาลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวมาปรึกษา แต่นึกถึงกฎที่ห้ามปรึกษาก็ต้องล้มเลิกนางเริ่มทบทวนกฎทีละข้อ คิดว่าอาจมีอะไรตกหล่น“ถ้าเป็นสหายลู่หยาง จะคิดอย่างไร…”……สิบห้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ถึงวันตรวจสอบแล้ว
อัจฉริยะเผ่าปีศาจและชายเลือดบริสุทธิ์สอง
