ังมีหน้ามาถามทำไมอีก ข้าให้เมล็ดพันธุ์ต้มสุกกับพวกเจ้าทุกคน จริงๆ ปลูกไม่ออกดอก แต่ใครบอกเจ้าว่าด่านนี้ทดสอบความซื่อสัตย์ เผ่าปีศาจพูดถึงความซื่อสัตย์อะไรกันมนุษย์ฉลาดแกมโกงและหน้าด้าน เผ่าปีศาจยังจะพูดถึงความซื่อสัตย์หรือ เจ้าจะเอาชนะมนุษย์ด้วยความซื่อสัตย์ของเจ้าได้หรือ?”“ด่านนี้ทดสอบการโกหก”
“เด็กหญิงตระกูลจิ้งหวีฮูแม้คำโกหกจะดูง่ายๆ แต่อย่างน้อยก็เป็นการโกหก ข้าให้นางผ่าน”“แล้วจางเสวี่ยล่ะ นางปลูกดอกเงาจันทร์ได้อย่างไร?”หลัวหงยังคงหัวเราะเย็นชา “ตอนข้าบอกกฎ เจ้าไม่ได้ฟังหรือ ให้ปลูกดอกไม้ในกระถาง ข้าเคยบอกหรือว่าต้องปลูกเมล็ดที่ข้าให้พวกเจ้า?”เอ้าอวี่อึ้งไปจนไม่มีคำตอบ คิดทบทวนดูแล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆไม่เพียงแค่เอ้าอวี่ อัจฉริยะเผ่าปีศาจที่อยู่หลังเขาล้วนอุ้มกระถางว่างเปล่า ก้มหน้าด้วยความละอายพวกเขาล้วนคิดว่าหลัวหงทดสอบความซื่อสัตย์จางเสวี่ยฟังมาถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจโล่งอก โชคดีที่เลียนแบบวิธีคิดของลู่หยาง พิจารณากฎอย่างละเอียด จนเข้าใจว่าหลัวหงต้องการอะไรอัจฉริยะเผ่าปีศาจที่เรียงอยู่หลังเอ้าอวี่ถูกคัดออกไปตามคาดหลัวหงเดินมาหยุดที่เมิ่งจิ่งโจวเท่านั้นนางพินิจพิจารณาเมิ่งจิ่งโจว การทำตัวโดดเด่นของเขาในด่านแรกทำให้นางสนใจเล็กน้อย“กระถางของเจ้าอยู่ไหน?”เมิ่งจิ่งโจวมือว่างเปล่า ไม่เพียงแต่ไม่มีดอกไม้ กระถางก็ไม่มี
“โปรดตามข้ามา”เมิ่งจิ่งโจวทำท่าเชิญ เชิญหลัวหงมายังที่ที่เต็มไปด้วยด
