ำงแห่งเสียงมำรเข้ำมำ ก็จะอ้ำงว่ำของฝังร่วมที่หำยไปเป็นฝีมือของนำง”“น่ำเสียดำยนะ นำงแห่งเสียงมำรไม่สนใจเผ่ำพันธุ์พวกนั้น เผ่ำที่นำงเล็งไว้ ล้วนเป็นเผ่ำที่มีประวัติเกินสำมแสนปี และมีภูมิหลังจำกยุคโบรำณ”“ว่ำกันว่ำเป้ำหมำยต่อไปของนำงแห่งเสียงมำรคือตระกูลจูเอียนนำงถึงกับส่งจดหมำยแจ้งล่วงหน้ำแล้ว”“อวดดีขนำดนั้นเชียว?! ตระกูลจูเอียนมีบรรพบุรุษขั้นข้ำมพิบัติคอยปกป้อง นำงแห่งเสียงมำรผู้นี้มีที่มำเช่นไรกัน?”“ตำมที่ข้ำคำดเดำ อำจเป็นศิษย์โดยตรงของโจรย่องเบำแห่งแคว้นต้ำเซี่ย มำทดสอบในเขตปีศำจของพวกเรำ”ขณะนั้น คนในร้ำนสุรำพำกันรำยล้อมสองคนนั้น ต่ำงมำฟังเรื่องนำงแห่งเสียงมำร มีคนหนึ่งขมวดคิ้ว พูดว่ำ “แต่ข่ำวที่ข้ำได้ยินบอกว่ำ ผู้ติดตำมทั้งสองของนำงแห่งเสียงมำรเคยแนะน ำตัวที่ตระกูลแมลงบอกว่ำพวกเขำมำจำกส ำนักธำตุทั้งห้ำ?”
“อย่ำพูดเรื่องเหลวไหล ส ำนักธำตุทั้งห้ำในฐำนะหนึ่งในห้ำส ำนักใหญ่ กระท ำกำรตรงไปตรงมำ จะท ำเรื่องสกปรกเช่นลงสุสำนได้อย่ำงไร!”“แล้วส ำนักใหญ่ทั้งห้ำแล้วอย่ำงไร ส ำนักเวิ่นเต๋ำไม่ได้เป็นหนึ่งในห้ำส ำนักใหญ่ด้วยหรือ?”ระหว่ำงที่ทุกคนถกเถียงเรื่องรำกเหง้ำของนำงแห่งเสียงมำร เงำด ำที่เล่ำข่ำวในตอนแรกก็แอบเล็ดลอดออกไป มำที่นอกตลำดมืด“ศิษย์พี่ พวกเรำกลับมำแล้ว”เงำด ำเปิดหมวก เป็นเมิ่งจิ่งโจว“สืบข่ำวได้อย่ำงไรบ้ำง?”“ข้ำแสร้งท ำเป็นคนในวงกำรที่รู้ข่ำว พูดเรื่อยเปื่อยมำตลอด คนในร้ำนสุรำต่ำงก็
