ำณเพียงดีดครั้งเดียว เส้นเสียงนับหมื่นสำยก็ตัดปีศำจเป็นชิ้นๆ ไม่เหลือแม้แต่ก้อนเนื้อชิ้นเดียว หญิงปีศำจนำงนั้นติดประกำศจับในทุกเผ่ำ ใครจับ
นำงได้ เงินรำงวัลรวมกันแล้วแม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำงก็ต้องอิจฉำถ้ำไม่ใช่เพรำะก ำลังไม่พอ ข้ำก็อยำกจับนำงเช่นกัน!”“เฮ้ ใครบอกข่ำวเก่ำคร ่ำครึนี้แก่เจ้ำ สิ่งที่ข้ำถำมคือเรื่องเมื่อสี่เดือนก่อน ที่ข้ำงกำยนำงแห่งเสียงมำรปรำกฏผู้ติดตำมสองคน”“ผู้ติดตำมสองคน? ไม่ปิดบังเจ้ำหรอก ข้ำเข้ำภวังค์อยู่ครึ่งปีไม่ได้สนใจข่ำวสำรด้ำนนี้”“เลี้ยงข้ำหนึ่งจอก ข้ำจะเล่ำให้ฟัง”“น้อง เอำเหล้ำชั้นดีมำสองไห!”ชำยผู้นั้นดมกลิ่นได้กลิ่นสุรำ ก็หัวเรำะเบำๆ สองครั้ง แล้วจึงพูดว่ำ:“เรื่องของนำงแห่งเสียงมำรข้ำไม่ต้องพูดมำก ทุกคนรู้กันดี เมื่อสี่เดือนก่อน ข้ำงกำยนำงปรำกฏผู้ติดตำมสองคน ก็เป็นมนุษย์ วิทยำยุทธ์อยู่ในขั้นทำรกแรกก ำเนิดระดับปลำย”“นับแต่มีผู้ติดตำมสองคนเหล่ำนี้ ข่ำวครำวกำรปรำกฏตัวของนำงแห่งเสียงมำรก็ยิ่งบ่อยขึ้น มักเข้ำออกสุสำนบรรพบุรุษของเผ่ำต่ำงๆ กว่ำจะพบกลุ่มคนพวกนี้ ก็สำยเกินไปแล้ว พวกเขำหนีไปไกลแล้ว ไร้ร่องรอย”
“แม้จะพบเจอต่อหน้ำ นำงแห่งเสียงมำรก็มีวิธีมำกมำยที่จะพำผู้ติดตำมทั้งสองหลบหนี ท ำเอำเผ่ำพันธุ์เหล่ำนั้นกระทืบเท้ำด้วยควำมโมโห”“ข้ำได้ยินว่ำมีบำงเผ่ำที่ผู้ดูแลสุสำนกลับยินดีต้อนรับนำงแห่งเสียงมำร พวกเขำคอยระแวดระวังของของตนเอง ขโมยของฝังร่วมไปไม่น้อย หำกให้น
