่อนอยู่ นางสามารถหนีได้อย่างง่ายดาย แต่ศิษย์น้องทั้งสองจะทำอย่างไร?ศิษย์พี่ใหญ่ฝากให้นางดูแลศิษย์น้องทั้งสอง จะยอมให้เกิดเหตุผิดพลาดระหว่างอยู่ในการดูแลของนางได้อย่างไร
“ข้ากับผู้เฒ่าเปรดเคยเรียกกันเป็นพี่น้อง เจ้าเรียกข้าว่าลุงจิ่นก็ได้” ท่านเจ้าเผ่าจิ่นเห็นทั้งสามคนเกร็ง จึงหัวเราะร่าเมิ่งจิ่งโจวดวงตากระตุก ไม่คิดว่าท่านเจ้าเผ่าจิ่นจะมีท่าทีดีต่อพวกเขาถึงเพียงนี้เพราะตัวเขา เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเมิ่งกับตระกูลฉงฉีที่ศิษย์พี่คนที่สามเล่าให้ฟัง ท่าทีแบบนี้ก็เข้าใจได้แต่ปัญหาคือเขาหนีออกจากบ้านแล้ว แม้บิดาจะให้อภัยแล้ว แต่ในใจยังไม่มั่นใจเขาลังเลครู่หนึ่งก่อนจะเลือกเคารพตามความต้องการของท่านเจ้าเผ่าจิ่น เรียกออกไปว่า “ลุงจิ่น”ท่านเจ้าเผ่าจิ่นได้ยินแล้วก็หัวเราะร่าอย่างปลื้มอกปลื้มใจ ส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้กับเมิ่งจิ่งโจว“หลานชายที่ดี ลุงเพิ่งเจอเจ้าครั้งแรก ไม่มีของดีอะไรให้หรอกใบแจ้งหนี้นี้เจ้าเก็บไว้ก็แล้วกัน”เมิ่งจิ่งโจวปฏิเสธโดยอัตโนมัติ แต่ก็รับของขวัญไว้: “นี่มันล ้าค่าเกินไปแล้ว… เอ๊ะ ท่านว่านี่คืออะไรนะ?”“ใบแจ้งหนี้”
เมิ่งจิ่งโจวพลิกกระดาษดูอีกด้าน บนนั้นเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าท่านเจ้าเผ่าจิ่นเป็นหนี้ตระกูลเมิ่งเท่าไร ดอกเบี้ยเท่าไร กำหนดชำระคืนท่านเจ้าเผ่าจิ่นเป็นถึงปีศาจมหาราช มีความเข้มแข็งทางจิตใจเกินธรรมดา เขาพูดโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง: “เจ้าช่วยพูดกับคนในตระ
