งเกียจวิชาคู่บำเพ็ญแท้จริงควรเป็นการเพิ่มพลังซึ่งกันและกัน หยินหยางสอดประสาน แต่วิชาที่ซวนฮุ่ยเก็บไว้ล้วนเป็นวิชาคู่บำเพ็ญเทียมเป็นวิชาระบายอารมณ์ทางร่างกาย ใครใช้ก็มีแต่เสียหาย“เผาทิ้งเถอะ”ลู่หยางโยนวิชาเหล่านั้นเข้ากองไฟ วิชาเหล่านั้นเผาไหม้อย่างรวดเร็ว
“อ้าว? มีอะไรในคัมภีร์?”ตัวอักษรจากคัมภีร์ลอยละล่องขึ้นมาจากเปลวไฟ รวมตัวกันกลายเป็นกระดาษสีทอง ถูกเปลวไฟแผดเผาแต่ไม่ไหม้เสียทีลู่หยางประหลาดใจ ดูเหมือนนี่จะเป็นวิชาแท้จริงที่ซ่อนอยู่ในวิชาเทียม ต้องผ่านการเผาไหม้จึงจะปรากฏออกมา“ทำลายเพื่อการสร้างใหม่? นี่เป็นความบังเอิญหรือว่า…”ลู่หยางพึมพำก่อนจะหยิบกระดาษสีทองออกมาจากกองไฟกระดาษปกคลุมด้วยตัวอักษรเล็กๆ แน่นขนัด เป็นวิชายุทธ์อย่างแน่นอน“นี่คือ…”“อะไรหรือ?”“วิชาลับของเซียน!”“อะไรนะ?!”ไม่เพียงแค่เมิ่งจิ่งโจวเท่านั้น แม้แต่ศิษย์พี่คนที่สามที่นั่งสงบอยู่ก็ยังประหลาดใจ ไม่คาดคิดเลยว่าวิชาคู่บำเพ็ญพวกนั้นจะซ่อนวิชาลับระดับสูงเช่นนี้ไว้“ประเภทไหน?”“วิชาบำรุงหยาง”
เมิ่งจิ่งโจว: “…”เจ้าล้อข้าใช่ไหม?“เดี๋ยวก่อน เซียนจะต้องการวิชาบำรุงหยางไปทำไม เซียนองค์ไหนขาดพลังหยาง?”เมิ่งจิ่งโจวนึกถึงตำนานยุคโบราณ “คงเป็นเซียนอิงเทียนกระมังข้าเคยได้ยินว่าเซียนอิงเทียนหลงใหลภรรยาคนอื่น คืนหนึ่งร่วมรักกับหญิงร้อยคน ทำให้หญิงหลายคนตั้งครรภ์!”ลู่หยางมองเมิ่งจิ่งโจวอย่างตกตะลึง นี่ข่าวลือบ้าอะไรกัน ไม่กลัวเซี
