เตรียมชุดสำรองไว้ในแหวนมิติสักร้อยชุด สู้กันทีไรเสื้อผ้าพังพินาศทุกที น่ารำคาญชะมัดเย่หนานลูบคางบ่นพึมพำ
ในขณะที่เย่หนานกำลังหัวเสียเรื่องเครื่องแต่งกาย เงาร่างไม่กี่สายก็มายืนอยู่เบื้องหน้า
เมื่อเห็นเหมียวฉางอันที่มุมปากยังมีคราบเลือดติดอยู่ เย่หนานก็เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยียวนเป็นไง ยังอยากจะซัดกับข้าอีกสักยกไหม
คำถามนั้นทำให้หัวใจของเหมียวฉางอันกระตุกวาบ หากบอกว่าไม่กลัวตายก็คงเป็นคำโกหกคำโต
ท่านผู้อาวุโสกล่าวล้อเล่นแล้ว เป็นพวกเราเองที่หุนหันพลันแล่น ล่วงเกินท่านผู้อาวุโส หวังว่าท่านผู้อาวุโสจะมีใจกว้างดุจมหาสมุทร โปรดให้อภัยและมอบโอกาสให้พวกเราได้ไถ่โทษด้วยเถิดเจ้าค่ะเหมียวฉางอันประสานมือคารวะเย่หนานน้อมตัวลงต่ำแทบติดพื้น
ช่างเถอะ ข้าไม่ใช่คนใจแคบคิดเล็กคิดน้อย เห็นแก่หน้าเหมียวอิน ข้าจะไม่ถือสาหาความพวกเจ้าอีก... แต่ถ้าอยากจะไถ่โทษจริง ๆ ก็ไปเตรียมของกินอร่อย ๆ มาเลี้ยงข้าสักมื้อก็พอเย่หนานโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
ได้เจ้าค่ะ! ได้แน่นอน! ผู้น้อยจะรีบไปจัดเตรียมด้วยตนเองเดี๋ยวนี้ ขอเชิญท่านผู้อาวุโสพักผ่อนในสำนักก่อนเถิดเจ้าค่ะเหมียวฉางอันได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล
