่งอก ราวกับยกภูเขาออกจากอก
นางหันไปกำชับเหมียวอินไม่กี่คำ ก่อนจะกลายเป็นลำแสงพุ่งหายไป เพื่อไปคุมงานจัดเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับด้วยตนเอง
ท่านผู้อาวุโสเย่ ให้ข้าพาท่านเดินชมรอบ ๆ สำนักดีไหมเจ้าคะ ทิวทัศน์ของสำนักเหมียวอินงดงามไม่แพ้ที่ใดเลยนะเจ้าคะเหมียวอินยิ้มหวาน กล่าวเชิญชวน
แม้การต่อสู้เมื่อครู่จะรุนแรง แต่มันเกิดขึ้นที่บริเวณลานหน้าประตูสำนัก ภายในสำนักจึงไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใด
มิเช่นนั้น ป่านนี้สำนักเหมียวอินคงเหลือเพียงชื่อให้จารึกในประวัติศาสตร์
เอาไว้ก่อนเถอะ ข้าขอหาที่เปลี่ยนชุดก่อนเย่หนานชี้ไปที่เสื้อผ้าที่ขาดวิ่นจนแทบจะเปลือยท่อนบนอย่างจนใจ
เหมียวอินเพิ่งสังเกตเห็นแผงอกกำยำและกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบของเย่หนานอย่างชัดเจน ใบหน้าของนางพลันแดงซ่านขึ้นมาทันที
เย่หนานรีบเดินไปหลบหลังก้อนหินยักษ์ก้อนหนึ่งเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า
ครู่ต่อมา เย่หนานก็เดินออกมาในชุดคลุมยาวสีขาวสะอาดตา กลับมามีบุคลิกสง่างามดุจเทพเซียนผู้หลุดพ้นทางโลกอีกครั้ง
เฮ้อ! เสียดายปลาสองตัวนั้นชะมัด ถ้าย่างกินคงอร่อยพิลึกเย่หนานเลียริมฝีปากด้วยความเสียดาย
ช่วยไม่ได้ แรงระเบิดเมื่อครู่รุนแรงเกินไป เจ้าปลาเคราะห์ร้ายพวก
