ึกดีมาก”แพะเฒ่ารีบผงกศีรษะ “ข้าก็รู้สึกว่าเผ่าแมลงเฉียงไม่เลว แม้จะเป็นเผ่าแมลง แต่มีความมุมานะน่าทึ่ง อนาคตมีความหวัง ข้าหลายครั้งอยากเชิญชาวหนุ่มมากพรสวรรค์ของเผ่าแมลงเฉียงมาที่ข้า แต่ไม่เคยหาโอกาสที่เหมาะสมได้”แพะเฒ่ารู้ดีว่า นี่คือการบอกให้มันคุ้มครองเผ่าแมลงเฉียง“เข้าใจก็ดี ไปเถิด” เมิ่งจิ่งโจวโบกมือ ไล่แพะเฒ่า แพะเฒ่าก็ยังดีใจไม่หายเผ่าแมลงจั่งก็ฉวยโอกาสนี้รีบออกจากที่แห่งนี้ หากสองท่านอยู่ๆนึกถึงเรื่องเมื่อครู่ เปลี่ยนใจฆ่าพวกมันจะทำอย่างไร?“พอแล้ว พวกเราก็ควรไปได้แล้ว” ลู่หยางยืดตัว พักค้างที่เผ่าแมลงเฉียงหนึ่งคืน ได้เห็นสิ่งแปลกใหม่หลายอย่าง“สองท่านโปรดรอก่อน ข้ามีของจะมอบให้ทั้งสองท่าน”
หัวหน้าเผ่าแมลงเฉียงขบเขี้ยวตัดสินใจ สมบัตินี้เผ่าพวกเขาบังเอิญพบ ด้วยความสามารถพวกเขา คงปกป้องไม่ได้แน่ ยังอาจนำความเดือดร้อนถึงตายมาให้เช่นนั้นแล้ว สู้มอบให้ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตทั้งสองท่านนี้เสียดีกว่านักรบเผ่าแมลงเฉียงขุดแผ่นป้ายจากพื้น แล้วยกมาแผ่นป้ายเรียบง่ายโบราณ บนพื้นผิวยังมีดินที่ไม่ได้ทำความสะอาดติดอยู่ ดูเหมือนเป็นของดีที่มีอายุมาก“นี่คือ…” ลู่หยางลังเลเล็กน้อย นึกในใจว่านี่แหละคนดีตอบแทนคนดี แผ่นป้ายนี้ดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดาหัวหน้าเผ่าแมลงเฉียงสั่งให้คนรอบข้างถอยออกไป เงยหน้ามองลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวอย่างจริงจัง กล่าวอย่างเคร่งขรึม:“นี่คือสิ่งที่พวกเราพบโดยบังเอิญตอนที่ขุดพื้นก่อ
