์ทีเดียวทั้งสองนั่งขัดสมาธิ มดกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าช่วยกันขนชามโตผลไม้ และดอกไม้ตกแต่งมา เชิญทั้งสองรับประทานลู่หยางกัดผลไม้ที่เรียกชื่อไม่ถูกคำหนึ่ง กรอบอร่อย จิบน ้าผลไม้ในถ้วย เย็นชื่นคอ ล้วนเป็นของดีที่ในดินแดนกลางหารับประทานไม่ได้ เป็นของพิเศษในเขตปีศาจหิ่งห้อยทำหน้าที่เป็นกองไฟ รวมตัวกัน ประดุจดั่งดวงดาว งดงามยิ่งนัก หากมองจากท้องฟ้าลงมา ทั้งสองเหมือนนั่งอยู่กลางดวงดาวเพียงแต่จุดที่ไม่สมบูรณ์แบบคือช่วงแสดงการเต้นรำ ฝูงยุงบินวนรอบทั้งสองคน
โชคดีที่เมิ่งจิ่งโจวมีจิตใจแข็งแกร่ง อดทนไม่ตบยุงเหล่านั้นให้ตายความครึกครื้นดำเนินตลอดทั้งคืนเช้าวันรุ่งขึ้น แขกไม่ได้รับเชิญบุกมาถึงเผ่าแมลงเฉียงกองกำลังแมลงจากเผ่าแมลงจั่งมาถึง หนึ่งในนั้นที่แปลงร่างเป็นมนุษย์นั่งอยู่บนใบไม้ ท่าทางยโสโอหัง ไม่มีแม้แต่ความประสงค์ที่จะเดินลงมาจากใบไม้เขาคือบุตรชายหัวหน้าเผ่าแมลงจั่ง ชิงตงเขาเห็นในระยะไม่ไกลจากเผ่าแมลงเฉียงมีภูเขาสองลูก รู้สึกงุนงง ตอนที่มาครั้งก่อนไม่น่าจะมีช่างเถอะ ไม่คิดมาก“ข้าได้ยินว่าเมื่อวาน คู่หมั้นของข้าเกือบหนีไป มีเรื่องเช่นนี้จริงหรือ?”“หลานชิงตงล้อเล่นใช่ไหม ไม่มีเรื่องเช่นนี้เลย!” หัวหน้าเผ่าแมลงเฉียงปฏิเสธทันทีชิงตงหรี่ตาลง “หมายความว่า ข้าผิดหรือ?”ร่างกายเขาแผ่พลังขั้นฝึกลมปราณระดับสี่ออกมา!หัวหน้าเผ่าแมลงเฉียงตกใจสุดขีด ไม่คิดว่าอีกฝ่ายอายุยังน้อยก็เป็นผู้ทรงพลังขั้นฝึกลมปราณระด
