ับสี่แล้ว!
ตลอดประวัติศาสตร์ของเผ่าแมลงเฉียงไม่เคยมีอัจฉริยะเช่นนี้เลย!ในยามคับขัน เสียงทุ้มราวเสียงฟ้าร้องดังขึ้น พื้นดินสั่นสะเทือนแมลงต่างกลัวจนล้มลงกับพื้น ชิงตงเองก็ตกจากใบไม้ท่ามกลางสายตาอันหวาดผวาของชิงตง ภูเขาได้ตื่นขึ้น จากนั้นก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ราวกับภูเขาที่ผุดขึ้นจากพื้นดิน ภูเขาที่ปรากฏบดบังดวงอาทิตย์ พวกเขาล้วนอยู่ในเงามืดของภูเขานั่นไม่ใช่ภูเขา แต่เป็นมนุษย์!มนุษย์ผู้นั้นดวงตาสว่างราวดวงอาทิตย์ขนาดย่อม พลังกดข่มที่แผ่ออกมาทำให้ชิงตงหนาวสั่น“แค่แมลงขั้นฝึกลมปราณต ่าต้อย ก็กล้ามาเอ่ยวาจาล่วงเกินต่อหน้าข้าผู้เป็นเจ้า?”
