เมื่อมาถึงเขตปีศาจอย่างเป็ นทางการ ฟ้ าก็มืดแล้ว แสงจันทร ์สี ขาวนวลตกลงมา ส่องสว่างภาพตรงหน้า สองหนุ่มเห็นป่าไม้ผืนหนึ่ง เบื้องหน้า ป่าไม้ในเขตปีศาจพบเห็นได้ทั่วไป
ต่างจากดินแดนกลางที่พัฒนาแผ่นดินเกือบหมดแล้ว เขตปีศาจ มีระบบที่ล้าหลังกว่า ใช ้หมู่บ้านเป็ นที่มั่น แรงในการพัฒนาไม่ เพียงพอ จึงยังมีป่าดงดิบดั้งเดิมอยู่มาก
อีกทั้งเผ่าพันธุ์ปีศาจที่อาศัยอยู่ตามชายขอบเขตปีศาจล้วนเป็ น เผ่าปีศาจเลือดผสม เป็ นเผ่าเล็กๆ ไม่มีกาลังที่จะพัฒนาป่าไม้ได้เลย
“ศิษย์พี่คนที่สามอยู่ที่ไหน?”
“ตามแผนที่ที่ศิษย์พี่ใหญ่ให้มา พวกเราออกจากด่านปราบมาร มาถึงเขตปีศาจ เดินไปทางเหนืออีกสองพันลี้ บริเวณรอยต่อระหว่าง ตระกูลฉงฉีและตระกูลหมาป่ าหอนจันทร ์ ศิษย์พี่คนที่สามจะรออยู่ที่ นั่น” ลู่หยางดึงแผนที่ออกมา นี่เป็ นแผนที่ที่ศิษย์พี่ใหญ่วาดอย่าง ลวกๆ ค่อนข้างเรียบง่าย วาดเพียงชายแดนเขตปีศาจกับตระกูลฉงฉี และตระกูลหมาป่าหอนจันทร ์ ระหว่างทางจะผ่านเผ่าพันธุ์ใดบ้างไม่ได้ วาดไว้เลย
“ไม่ไกลนัก ประมาณสามวันเดินทาง”
https://novel-lk.com/
“งั้นออกเดินทางกันเถอะ”
เมื่อกาหนดทิศทางแล้ว ทั้งสองก็เตรียมออกเดินทาง แม้ฟ้ าจะมืด แล้ว แต่ทั้งสองบาเพ็ญมาไม่มีข้อบกพร่องแม้แต่น้อย แม้แต่ดวงตาก็ ได้รับการบ าเพ็ญแล้ว เพียงมีแสงสว่างนิดหน่อย ก็มองเห็นเส้นทาง ได้ชัดเจน การเดินทางใต้แสงจันทร ์จึงไม่ต่างจากเวลากลางวัน
