“ท่านป้าป๋า ตอนหนุ่มๆ ท่าน…ก่อเรื่องในเขตปีศาจหรือ?”“ไม่มีทาง ข้าเป็นคนสุภาพเรียบร้อย มักจะช่วยเหลือคนอื่นเป็นลูกมือเท่านั้น เรื่องร้ายๆ ไม่ใช่ข้าทำ”“ข้าได้ยินว่าตระกูลมังกรและตระกูลหงส์ล้วนจัดอยู่ในฝ่ายที่คบหากับมนุษย์ได้ คงไปได้ใช่ไหม?”ลู่หยางจำได้ว่าพวกเขาเคยพบชาวตระกูลหงส์ที่ขายเลือดเพื่อทำหินเลือดหงส์ที่บ้านเกิดของหลี่หาวเหริน หลังจากแนะนำตัวแล้วคนผู้นั้นยังต้อนรับอย่างอบอุ่น“ไปได้ก็ได้ แต่ต้องไม่เปิดเผยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ บางอย่าง”“เรื่องเล็กๆ น้อยๆ อะไรหรือ?”“สุภาษิตกล่าวไว้ว่ามังกรและหงส์คู่กันคือสิ่งมงคล เป็นสัญลักษณ์แห่งสิริมงคล ยามแต่งงาน ตระกูลใหญ่ก็ชอบติดกระดาษตัดรูปมังกรหงส์”“เหลาจิ่วคิดหนัก บอกว่าการแต่งงานก็คือการที่สามีภรรยาประกาศแก่ผู้คนว่าคืนนี้พวกเขาจะร่วมหอลงโรงกัน ดังนั้นภาพมังกรหงส์ในกระดาษตัดควรมีความหมายในแง่นี้ด้วย เพียงแต่มนุษย์ไม่มีโอกาสเห็นมังกรและหงส์สมสู่กัน กระดาษตัดจึงไม่สมจริง”
“เหลาจิ่วกล้าเป็นผู้บุกเบิก แอบไปหาคู่สามีภรรยาจากตระกูลมังกรหงส์ ดูพวกเขาร่วมเรียงเคียงหมอน บันทึกขั้นตอนไว้ รวบรวมข้อมูลเป็นตำรา เรียกว่า ‘หนังสือต้องห้ามเปลี่ยนร่างมังกรหงส์’ ไม่ทราบว่าพวกเจ้าเคยได้ยินหรือไม่”ลู่หยาง “…”จะไม่เคยได้ยินได้อย่างไร วันแรกที่ข้าเข้าหอคัมภีร์ก็พบ ‘หนังสือต้องห้ามเปลี่ยนร่างมังกรหงส์’ แล้ว ยังซ่อนอยู่ในมุม ตอนพบยังคิดว่าได้วิชาวิเศษเสียอีกศิษย์พี่
